Select Page

این الزامات جدید از نود و ششمین دوره جوایز سینمایی اسکار در سال ۲۰۲۴ اعمال خواهد شد. چند مورد را بررسی می‌کنیم:

هر فیلم حداقل یک شخصیت اصلی، یا یک شخصیت مکمل مهم از اقلیت‌های قومی و نژادی داشته باشند

حداقل ۳۰ درصد از نقش‌های ثانویه باید از اقلیت‌های قومی و نژادی باشد

خط اصلی داستان، مضمون یا روایت بر روی این گروه از اقلیت ها متمرکز باشد. اقلیت‌ها شامل زنان، رنگین‌پوستان یا افرادی با معلولیت می‌شود.

هر فیلم باید حداقل دارای دو سمت کلیدی و یا دو مدیر دپارتمان از اقلیت‌های نژادی جنسیتی و جنسی داشته باشد، یا حداقل ۶ نفر از تیم عوامل فیلم از این اقلیت‌ها باشند یا ۳۰ درصد از این عوامل فیلم از اقلیت‌ها باشند.

واکنش‌ها به این سیاست آکادمی اسکار متفاوت بود. آیا با این نگاه به هنر موافق هستید؟

مهرزاد دانش (منتقد سینما) در توئیتر نوشت:
«‏اسکار فقط کم مانده یک قانون هم برای تماشاگران فیلم‌ها بگذارد که حتما این قدر درصدشان از این جنسیت و آن گرایش و این نژا و آن رنگ بوده باشند. سینما کیلویی چند؟»

فرزاد موتمن (کارگردان سینما) هم در اینستاگرامش با انتشار مطلبی مفصل به این قضیه پرداخت:

«واضح است که استفاده از اقلیت‌هـاى نژادى، زنان و کاراکترهـایى از جهـان رو به توسعه به‌خودى‌خود نه‌تنهـا تراژیک نیست که خیلى هـم پسندیده است، تراژدى اینجاست که، این موارد تبدیل به قانون‌هـایی براى پذیرفته‌شدن فیلم‌هـا در جشنواره‌هـا و مراسم سینمایی شوند، اما بخش مثبت ماجرا اینست که ، بالاخره پرده‌هـا دارند مى‌افتند و سیاست‌هـای نامرئی که چهـار دهـه است توسط جشنواره‌هـا اعمال می‌شوند، دارند چهـره نشان می‌دهـند.

دیگر مدیران جشنواره هـا، نه تنهـا، خجالت نمی‌کشند که مضمون‌گرایی و ملاحظات سیاسى جشنواره‌هـای‌شان را مخفى کنند؛ بلکه با وقاحت تمام آن را داد می‌زنند. براى چهـار دهـه آنهـا ترکیبی نامتجانس و کریه از هـمه جور کاراکتر فرصت‌طلب و موج‌سوار را به جاى فیلم‌ساز به جامعه سینمایی قالب کردند، فیلم‌هـایی را ستایش کردند که انباشته از بیانیه‌هـاى اجتماعى بودند.
سیاسى‌گرى و مضمون‌گرایى جشنواره‌هـا خطرى مهـلک براى سینما ست، سم است و جامعه جهـانى فیلم‌سازان باید بر علیه آن متحد شود و قد علم کند. باور کنید که دارند هـمه‌چیز را به نابودى می‌کشند.»