Select Page

در این عکس زنانی را می‌بینید که به دنبال «امن کردن جامعه» بوده‌اند. امن کردن جامعه یعنی آرامش و امنیت و صلح برای همه مردم. آنها مدافعان واقعی و راستین حقوق بشرند که برای مردم و برای ایران دلشان می‌سوز و برایش هزینه داده‌اند. آنها را با امام جمعه‌هایی مقایسه کنید که به راحتی از خشونتگر، اسیدپاش و سرکوبگران زنان حمایت می‌کنند. برای سرکوب زنان طلب قدرت بیشتر و امکانات می‌کنند. قوای نظامی را دعوت می‌کنند که جامعه برای زنان ناامن شود. برای آنها هرکسی که شبیه خودشان نیست، دشمن است.

البته اینکه امامان جمعه اصفهان و بجنورد از ناامن کردن جامعه برای زنان بی‌حجاب یا بدحجاب (به زعم خودشان) سخن بگویند، نه یک امر عادی است نه غیر سیاسی. امام جمعه‌ها تابع دستوراتی هستند که از طرف ستاد اقامه نماز کشور به آنها ابلاغ می‌شود. و همزمانی و تکرار موضوع از زبان دو امام جمعه هم خودش نشان از این هماهنگی دارد.

اما چرا برخورد با بی‌حجابی دوباره موضوع حکومت شده است؟
زنان در صف اول مبارزات مردمی قرار دارند. آنها نه فقط برای موضوع حجاب و نابرابری حقوق جنسیتی در ایران، که برای حمایت از زنان قربانی خشونت سیاسی حکومت از جمله قربانیان اسیدپاشی هم از اولین کسانی بودند که رفتند جلوی مجلس و اعتراض کردند. چنانکه می‌بینید یکی از این معترضان نرگس محمدی فعال حقوق بشر زندانی است. که یکی از دلایل زندانی شدن اوست.

ستم به زنان به خاطر حجاب را بس کنید! ستم به زنان مبارز را بس کنید! ستم به مردم را بس کنید!
از کانال تلگرامی شیرین عبادی