تراکتور، تبلور اجتماعی مبارزه با پانفارسیسم

📌 نهضت ترک‌های ایران در مقابله با فاشیسم پانفارسی از آغاز حرکتی مدنی بوده است. اینجا خاورمیانه است با خشونت عریانش! علیرغم وجود احزاب رادیکال و مسلح بین کردها، عرب‌ها و بلوچ‌ها، تاکنون ترک‌های ایران جز با راه‌های دموکراتیک و مدنی در عین برخورداری از پتانسیل جمعیتی بسیار بالا وارد گود نشده‌اند.

📌 متاسفانه امکان تاسیس حزب و جریان سیاسی برای هدایت این جنبش مدنی به عرصه مدیریت کشور تا این لحظه ایجاد نشده است. چند سال قبل، نزدیک به یک دوم نمایندگان مجلس برای شروع حل مسائل اتنیکی در ایران اقدام به تشکیل فراکسیون مناطق ترک‌نشین کردند که با جنجال‌سازی عناصر فاشیست پانفارسیست ناکام ماند.

📌 از ضروریات جنبش‌های مدنی، حضور اجتماعی آن‌ها است. متاسفانه علی‌رغم متن قانون اساسی، مجوزی به تجمعات خیابانی داده نمی‌شود. به ابتکار فعالین مدنی، تجمعاتی در قلعه بابک به مدت چند سال برگزار شد که با ورود نهادهای امنیتی به بن‌بست خورد. بسته شدن همه درها، جرقه الگوبرداری از تیم بارسلونا را زد و به گردهمایی در بازی‌های تراکتور و یافتن تریبونی برای فریاد زدن بغض‌های فروخورده منجر شد.

📌 عزیزان تُرک هوادار تیم‌های پرسپولیس و استقلال بدانند که تراکتور صرفا فوتبال نیست. تراکتور تبلور اجتماعی مقابله با پانفارسیسم در بطن جامعه است. تراکتور سمبل مقاومت مدنی ترک‌های ایران، از آذربایجان گرفته تا خراسان و شیراز و… است. حضور عزیزان لر، بلوچ، عرب و… در ورزشگاه نشان‌گر درد مشترک ایشان با ترک‌ها در مقابله با پانفارسیسم است.

📌 تراکتور در لیگ برتر باشد یا نباشد، صدر جدول باشد یا ته، جام ببرد یا نبرد، فرقی برای ما ندارد. اساسا رقابت‌های ورزشی برای سرگرم نگه داشتن بخش عامی جامعه است. مختص ایران هم نیست. بالعکس، بازی‌های تراکتور محلی برای گردهمایی، بسیج مطالبه عمومی و فریاد زدن شعارهایی همچون “تۆرک دیلینده مدرسه” بوده است.

📌 یکی از جنایات فرانسه، نسل کشی الجزایری‌ها بود. اگرچه الجزایری نیستیم لکن انسانیت ما را وادار به محکوم کردن فرانسه میکند. حال اینکه دفاع از الجزایر در نوبه اول قطعا و یقینا وظیفه خود الجزایری‌هاست. در مقابله با پانفارسیسم، هستند هم‌وطنان فارسی‌زبانی که به حمایت از ترک‌ها برخاسته‌اند. غزل “بود اگر تهران دمی در یاد آذربایجان” فرخی یزدی مشهور است. اما بدیهی است که دفاع از هویت، زبان، تاریخ و حقوق تُرک در نوبه اول وظیفه ملی تمامی ترک‌های ایران است.

📌 عزیزان تُرک هوادار تیم‌هایی غیر از تراکتور، در بحث فوتبال و سرگرمی این حق طبیعی شماست که طرفدار هر تیمی که میخواهید باشید. یحتمل تیمی که بُرد و جام بیشتری دارد. کسی دوست ندارد بازنده باشد. شاید طرفدار تیمی که بازی‌هایش را شبکه‌های سراسری پوشش میدهد. تیمی که برای عموم بیشتر تبلیغ میشود. شاید زمانی فلسفه تراکتور را مورد توجه قرار دهید که نسبت به تاریخ معاصر، بحث دولت – ملت سازی، زبان و هویت خود مطلع‌تر و حساس‌تر شوید.

📌 اما خواهشی که از شما داریم این است که در آن لحظه‌ای که لیدرهای مشکوک به ارتباط با جریانات ترک‌ستیز، شعارهای نژادپرستانه و ضد ترک سر میدهند با آنها همراهی نکرده و سکوت کنید. بخش بزرگی از جامعه، شخصیت جو زده دارند. ممکن است بدون اینکه فکر کنند جملاتی را لقلقه زبان کرده باشند. جلوی آن را بگیرید. فاشیسم ترک‌ستیز را یاری نکنید. به قول مهاتما گاندی “اگر نمیتوانید حق بگویید لااقل برای کسانی که حرف ناحق میزنند، دست نزنید”

📌 بخوانید: تراکتور یا تیراختور؟

✍️: دکتر مریم موسوی