“بوز تپدی “نوعی بازی یا سرگرمی در اردبیل که در فصل زمستان بر روی رودخانههای یخ بسته انجام میشود. بازیکنان پشت سر استاد بازی که فردی ماهر و ورزیده است، قرار میگیرند. استاد حرکات را یک به یک انجام میدهد و بازیکنان باید عیناً آن را تکرار کنند. این حرکات بیشتر جنبة سُر خوردن به شیوههای مختلف را دارد و در چند مرحله که به تدریج مشکل تر میشود، اجرا میگردد. مراحلی مانند: حرکات ایستاده، حرکات نیمه ایستاده و حرکات نشسته. به هنگام اجرای مراحل فوق هریک از بازیکنان که قادر به انجام بعضی از حرکات نباشند، از دوری بازی خارج میشوند.
ائششگی سوواردین (Eşşəyi suvardın)(خر را آب دادی؟):
یکی از بازیکنان از گوش بازیکن دیگر میگیرد و میگوید:
– ائششگی سوواردین؟ (خر را آب دادی؟)
– سوواردیم. (آب دادم)
– نه سویلا؟ (با کدام آب؟)
– سویوق سویلا. (با آب سرد) . در اینجا اولی گوش دومی را محکم پیچانده و میگوید:«آغیزی دوندو آغیزی دوندو» (دهانش یخ زد، دهانش یخ زد)
اگر بگوید :«ایستی سویلا. (با آب گرم). دوباره گوش او را میپیچاند و میگوید :«آغیزی یاندی آغیزی یاندی» (دهانش سوخت دهانش سوخت). اگر بگوید:«ایلیق سویلا» (با آب ولرم)، دوباره گوشش را میپیچاند و میگوید:«اورگی بولاندی اورگی بولاندی» (حالش بهم خورد حالش بهم خورد).
توْوخان (Tovxan): طرف جیک بجول. طرف برجسته بجول.
نام نوعی بازی دسته جمعی.
دایرهای میکشند و در وسط آن مربعی کوچک. در داخل مربع هر بازیکن یک گردو میچیند. نفر اول با قاب گردوها را میزند. اگر گردو از دایره خارج شود، مال او میشود ولی اگر گردو از مربع بیرون رود، میگویند «اگیلدی»(کج شد) و جریمه دارد. به تعداد هر گردو که از مربع خارج شده باشد، آن بازیکن باید گردو را در مربع بگذارد. اگر قاب را انداخت و قاب تووخان افتاد، همة گردوها مال او میشود ولی اگر آلچی بیفتد، یک گردو باید به عنوان جریمه بدهد.