ترکهای گیلان جمعیتی زحمتکش و از اصلیترین سازندگان آن استانند و غیر ترکهای گیلان نیز اذعان دارند که سختترین کارهای آن استان برعهده ترکها بوده و ترکها با سختکوشی و لیاقت از عهده کارها برآمدهاند. برای مثال هرگاه که در خصوص زیبایی لاهیجان نسبت به سایر شهرها صحبت میشود اکثرا از شهرداران، طراحان و مهندسانی یاد میشود که در زیبایی آن شهر نقش اساسی داشتند و دست بر قضا همگی ترک بودند. با این همه، در سالهای اخیر فعالان ترک آن شهرها، با آزار و اذیت مضاعفی مواجهند که آخرین نمونه آن، دستگیری ودود اسدی در شهر رشت است.
به ضرس قاطع سازنده لاهیجان کسی جز فریدون برهانی منجیلی نیست که از سال 65 به مدت هشت سال شهردار آن شهر بود و چون شهرداران بعدی نتوانستند کارهایش را ادامه دهند او یکبار دیگر به مدت چهار سال به شهرداری آنجا انتخاب شد. او با جذب طرحان و معماران برتر، موفق به ساخت شهری زیبا شد که سرآمد همه آنها، استاد محمدعلی آریان اهل سلطانیه زنجان بود. برهانی از ایدههای آریان استقبال کرد و آریان در لاهیجان ماندگار شد که طراحی و ساخت آبشار مصنوعی شیطان کوه لاهیجان، پارک دوقلوی آستانه اشرفیه، پارک ماسوله، محوطه سازی آرامگاه شیخ زاهد گیلانی و آرامگاه کاشف السلطنه و مرمت گرمابه گلشن و حوضخانه مسجد اکبریه در کارنامه او دیده میشود.
شهردار موفق بعدی لاهیجان، رضا کهالینام بود. کهالی نیز ترک بود و مثل اینکه پیش از لاهیجان سابقه فعالیت در تبریز را داشت. لاهیجان بعد از کهالی در مدت شش سال، شش شهردار بخود دید که اکثر آنها پیش از آنکه از «سرپرستی به شهرداری» ارتقا یابند برکنار شدند و حالا نیز شهردار سابق سرعین، شهردار لاهیجان شده است.
مجسمه بابک، اولین اثر حرفهای روحی تونا بود و آن مجسمه اولین مجسمه بابک در ایران هم بود ولی شهرداران و مسئولان هیچ شهری حاضر نبودند تا آن اثر هنری را در گوشهای از شهر نصب کنند. نسبت بابک با مسئولان شهرهای ما، نسبت بسمالله و اجنه شده بود که در این میان، فریدون برهانی شهردار و محمدعلی آریان شهرساز از نصب مجسمه بابک در لاهیجان استقبال کردند تا آغازی باشد بر یک عمر آفرینندگی و افتخارآفرینی روحی تونا.
ابراهیم رشیدی