گورستان تاریخی امامیه در محله ای به همین نام در جنوب تبریز و در ضلع شمالی پایانه مسافربری بین شهری آن، به دلیل دفن شخصیت های تاثیرگذار و شناخته شده مذهبی، سیاسی و فرهنگی به یکی از داشته های میراثی تبدیل، اما در عین حال به دست فراموشی سپرده شده است.
امروزه گورستان های قدیمی در شهرهای مهم جهان، بخشی از هویت تاریخی محسوب می شوند و دولت ها برای معرفی آنها، به عنوان خانه ابدی اعضای جامعه به ویژه شخصیت های برجسته، به گردشگران می کوشند.
بر همین اساس گورستان پرلاشز پاریس و نوودویچی مسکو از جمله مقاصد مهم گردشگران است و شهرداران این کلان شهرها با اتخاذ تمهیدات ویژه برای آراستگی این مکان های تاریخی می کوشند.
کهن شهر تبریز نیز به دلیل قدمت تاریخی بالای چهار هزار ساله آن و واقع شدن در مسیر جاده تاریخی ابریشم، از زمان های دور تا به امروز، گورستان های فراوانی داشته است که قدمت برخی از آنها مانند ‘دوه چی قبرستانی’ به عصر آهن می رسید.
‘گجیل’ (بوستان گلستان باغی)، ‘نوبر'(محل فعلی عمارت شهرداری)، ‘قاسم خان والی'(دبیرستان طالقانی)، شاوا، حسینی، چرنداب، طوبائیه (بوستان فعلی کنار اداره کل اوقاف و امور خیریه کنونی)، قوم تپه و… از دیگر گورستان های قدیمی و تاریخی تبریز و شاهد زنده و گویای بسیاری از اتفاقات و رویدادهای مهم این کهن شهر هستند که در هشت دهه اخیر به دلیل توسعه شهری از میان رفته اند.
گورستان امامیه نیز در زمره گورستان های تاریخی تبریز جای می گیرد که در انتهای جنوبی محله لیلاوای این شهر واقع شده است؛ زمین این گورستان متعلق به فردی به نام ‘میرزا کاظم امامی’ بود که در سال ۱۲۷۵ خورشیدی، توسط وی برای دفن اجساد مردگان وقف شد.