دوقلوهای نابغهی تبریزی در راه آمریکا/ سرنوشت سورن و سورنا نوروزی به کجا ختم میشود؟
کتایون ظهیری، مادر دوقلوهای نابغهی تبریزی میگفت: بین انیشتین بودن و مادر انیشتین بودن، مادر انیشتین بودن را برگزیده است و برای ساختن آینده فرزندانشان از هیچ تلاشی دریغ نمیکند.
همیشه اینکه شهرمان مکان دائمی برای نمایشگاههای مختلف داشت را دوست داشتم. این روزها هم نوبت رسیده به نمایشگاه نوآوری و فناوری ربع رشیدی. مثل بسیاری از افرادی که شاید دستی در اختراع و نوآوری ندارند ولی از تماشای ایدههای جدید و ابتکارات خلاقانه و هوشمندانه لذت میبرند، من هم دیروز سری به این نمایشگاه زدم و همینطور که در میان غرفهها قدم میزدم و بنرها و بروشورهای مربوط به هریک را میخواندم، چشمم به غرفهای کوچک افتاد که عکس دو پسربچه دوقلو را روی بنری جلوی غرفه گذاشته بودند که تندیسی هم در دست داشتند، برایم جالب بود.
جلوتر که رفتم دیدم زنی با حوصله تمام و با لبخند برای دو جوان توضیحاتی میدهد. کمی که گوش دادم از صحبتهایش فهمیدم مادر آن دو کودک داخل عکس است و مهمترین علت موفقیت و نابغه شدن فرزندانش! از او اجازه گرفتم صحبتهایش را ضبط کنم و از تجربهها و تربیت فرزندانش بپرسم.
هرکسی که جلب غرفه میشد از کودکانش میپرسید و از استعدادهایشان! اما برای من بیشتر خودش جلب توجه میکرد. کاملا هویدا بود که این زن کسی است که فرزندان 6 سالهاش را – حتی شده با چنگ و دندان- به این جایگاه رسانده است. تلاشهای شبانه روزی این مادر و پدری که کمی بعد به جمعمان ملحق شد اصلیترین عامل به ثمر رسیدن استعدادهای این دو پسر بود. از او خواستم کمی از خودش و تلاشهایش برایمان بگوید: