راه احیای دریاچه اورمیه

احیای دریاچه اورمیه شرافت می‌طلبد

حالا که نوای کمپین‌ها و صدای فریادهامان به گوش تهران رسید و عیسی کلانتری از ریاست ستاد احیای دریاچه اورمیه کنار گذاشته شد، لازم است رویکرد دیگری اتخاذ شود و همه نگاه‌ها به راه‌های احیای دریاچه معطوف باشد.

تاکنون برای احیای دریاچه اورمیه چندین طرح در نظر گرفته‌اند که این طرح‌ها عموما در پنج دسته قرار می‌گیرند: کنترل و استفاده کم از آب‌های سطحی و زیرزمینی حوضه آبریز، افزایش حجم ورودی آب به دریاچه، کاهش مصرف آب در بخش کشاورزی، فعالیت‌های مربوط به کاهش اثرات منفی خشکیدن دریاچه و انتقال آب از نقاط دیگر.

پیشنهادهای مختلفی نیز در این راستا ارائه شده که بعضی‌ها قابل عملیاتی‌شدن بودند و بعضی‌ها امکان تحقق عملی نداشتند.

علم، ترجیحِ بلامرجّح است و چاره‌ای نداریم که به یافته‌های علمی گردن نهیم. بنابراین شایسته است که با تغییرات مدیریتی رخ‌داده اخیر در ستاد احیا، در تاکتیک‌های احیا نیز تغییراتی حاصل شود و تمام پیشنهادهای علمی جدی گرفته شوند و البته در این راه ناچاریم بدیهیات تلخی را نیز قبول کنیم: مانع توسعه اراضی کشاورزی جدید باشیم؛ آبیاری در کشاورزی را بالاجبار از حالت سنتی خارج سازیم؛ محصولات کشاورزی آب‌بر را از الگوی کشت حذف کنیم؛ لابی‌گری نمایندگان در خصوص برداشت‌های غیرقانونی آب را از بین ببریم؛ میان‌گذر دریاچه الزاما اصلاح شود و مسائلی دیگر که یافته‌ها و پژوهش‌های علمی به‌خوبی به آن‌ها پرداخته شده است.

اما باید قبول کنیم که احیای دریاچه هزینه دارد: هم برای مردم آذربایجان و هم برای دولت؛ بنابراین لازم است که این درد را برای ممانعت از فاجعه بزرگ تحمل کنیم و باور داشته باشیم که احیای دریاچه، شرافت می‌طلبد.

محمود ابراهیمی سعید