رفع تبعیض در برخورد با اعتراضات مردمی و در دیگر تجمعات صنفی/سعید مینایی
نزدیک به دو هفته از تجمع صنفی و به حق کشاورزان اصفهانی در اعتراض به سوء مدیریت در بحران آب و مشکلات ناشی از آن و تقاضای به حق توزیع عادلانه آب شرب، کشاورزی و صنعتی در استان های مرکزی کشور می گذرد و این تجمع اعتراضی با وجود قول های مسئولین امر برای پیگیری و حل مشکلات، همچنان و با شرکت و حمایت اقشار مختلف مردم ادامه دارد.
شاید این بخش از مطلب ما به نوعی حمایت از کشاورزان اصفهانی تعبیر گردد، اما تورکها در طول تاریخ نشان دادهاند که نگاه نژادپرستانه و شوونیستی به چالش های اجتماعی ندارند و همواره از حقوق شهروندی مردم از هر قوم و ملتی که باشند حمایت کرده اند؛ هر چند در موارد مشابه و بحران های اجتماعی در آذربایجان و یا خوزستان هیچگونه واکنشی در حمایت از حق قانونی مردم برای اعتراض و تظلم خواهی را، از اصفهانی ها چه خاص و چه عام شاهد نبوده ایم و همواره در سکوت آنها و تنهایی خویش فریاد عدالت و حق خواهی را سر داده ایم.! آنچه در اصفهان می گذرد در مقایسه با آنچه در آذربایجان و خوزستان می گذرد نه قابل قیاس است و نه قابل فهم.!
تحلیل و واکاوی آن به نظر میرسد یک ضرورت انکارناپذیر است که بدون شک از دل این کنجکاوی مسئولانه سوالات بیشماری متولد خواهد شد که امید است اصفهانی ها و یا متولیان و مسئولان امر و فعالین و کارشناسان مرتبط با مساله پاسخی بر این پرسش ها داشته باشند. تجمع کشاورزان اصفهانی که دیگر میتوان عنوان تجمع مردمی بر آن نهاد یک نمونه خاص، عجیب و استثنایی در تاریخ اعتراضات صنفی و غیر سیاسی در ایران است.! برخی از ویژگی های این تجمع در نوع خود، از خود تجمع نیز عجیب تر است. چرا؟ بدین دلایل:
۱. این تجمع تا امروز به مدت دو هفته و بصورت شبانه روزی و بدون وقفه ادامه داشته است و با حمایت، پشتیبانی و مشارکت سایر اقشار جامعه و حضور هزاران نفر از آنها و با برپایی چادر و امکان اسکان شبانه صورت گرفته است.!
۲. محل این تجمع و تحصن درست در یکی از پر رفت و آمدترین و مسافر پذیرترین نقطه های شهر و با حضور زنان و توزیع هزاران پرس غذای گرم بوده است و این تجمع بصورت کامل توسط تمامی رسانه ای داخلی و خارجی و حتی پخش زندهی تلویزیونی توسط صدا و سیما، پوشش خبری داده شده است.!
۳. شکل اجرا و تداوم تجمع نشان می دهد که یک هسته سازمان یافته برای مدیریت آن وجود دارد و این تجمع توسط بسیاری از چهره های دولتی و غیر دولتی در سطح منطقه ای و کشوری و بدون نگرانی از برخوردهای قضایی و امنیتی مورد حمایت قرار گرفته است
4.کنون گزارش و یا خبر رسمی از درخواست و یا صدور مجوز توسط شورای تامین استان برای این تجمع و تحصن دو هفته ای، شبانه روزی و پر سر و صدا منتشر نشده است ولی نه تنها برخوردی با آن نشده است، امنیت آن نیز توسط ماموران انتظامی و امنیتی در حال تامین است.!
۵. در واکنش به این تجمع معاون رییس جمهور با معترضان صحبت کرده است، وزیر نیرو از مردم عذرخواهی نموده است ، استاندار قول حمایت داده است و در نهایت یک کشور برای حل مساله بسیج شده اند! تمام موارد فوق و یا تک به تک آنها، در تاریخ اعتراضات صنفی و غیرسیاسی در ایران، بدون سابقه، مایه شگفتی و سوال برانگیز است.!؟ تاکنون در شهرهای دیگر کشور تجمع صنفی حتی در حد یک کارگاه و یا شرکت و یا چند ساعته و تعداد محدود را سراغ نداریم که با حضور نیروی انتظامی به خشونت کشیده نشده باشد و برگزارکنندگان آن با برخوردهای قضایی و امنیتی مواجه نشده باشند و رسانه های رسمی و غیررسمی آن را به کشورهای خارجی و جریانات سیاسی و تجزیه طلب نسبت نداده باشند.!!! حال چنین مدارا، تساهل و همکاری مایهی حیرت و شگفتی نیست!؟
کیفیت و کمیت میزان بحران و سوء مدیریت و نابودی کشاورزی و محیط زیست در اصفهان و آذربایجان قابل مقایسه نیست، عمق فاجعهی خشک شدن دریاچه اورمیه چنان عمیق است که صدای همه سازمان های جهانی و کشورهای همسایه درآمده است! اگر کشاورزان اصفهانی از ناتوانی در کشت و کاهش درآمد شاکی و معترض هستند، مردم و کشاورزان آذربایجان از سونامی نمک، بیماری، بیکاری، مهاجرت و مرگ و نابودی شهرها و تمدن سخن می گویند. این کجا و آن کجا!؟ وقتی اخبار و تصاویر تجمع اصفهان و چند سال پیش اورمیه و تبریز را در اعتراضی مشابه، صنفی و به حق را در کنار هم قرار می دهید و استانداردها، برخوردها و موضع گیری های دوگانه، متفاوت و تبعیض آمیز بخش های مختلف حاکمیت، رسانه ها و چهره ها را می بینیم، علامت سوال بزرگی در ذهن ما نقش میبندد و بی تاب یافتن پاسخ می شویم.
۶. اگر حق اعتراض مردم در موضوعی مشابه، قانونی و به حق است، پس علت این همه تبعیض، تفاوت و برخوردهای دوگانه در چیست
۷. آیا در نگاه حاکمیت به مساله اعتراضات مردمی، حقوق مدنی و تجمع های صنفی شاهد تغییر هستیم و تساهل و تسامح به بدنهی حاکمیت و نهادهای قضایی، انتظامی، امنیتی ، سیاسی و رسانه ای آن بازگشته است!؟
۸. اگر مشابه این تجمع و تحصن سازمان یافته، هدفمند و گسترده در سایر مناطق کشور و حتی در حجمی کوچک تر و محدودتر، اتفاف بیافتد ، واکنش، رفتار و برخورد با آن مشابه خواهد بود!؟ و حق اعتراض مردم به رسمیت شناخته خواهد شد!؟
۹. آیا جدیت، سرعت عمل و کیفیت واکنش، پیگیری و عملکرد مسئولین امر در موردی مشابه این تجمع و حتی در مقیاسی بزرگتر و عظیم تر از آن، عین هم خواهد بود و رسیدگیهای مشابه صورت خواهد گرفت!؟
۱۰. و مساله مهم دیگر مسئولین محترم هیات دولت و قوه قضائیه فعلی! نگاه ما به این تغییر رفتار و نگرش شما به اعتراضات مدنی مردم و به رسمیت شناختن آن مثبت است و آن را عوام فریبانه و تبعیض گونه نمی شناسیم و بر تداوم این رویه مبارک امیدواریم که خواسته چندین ساله ما نیز بوده است(!)لیکن و اما در تجمع های مشابه قبلی برای بسیاری از هم وطنان عزیز ما در اقصی نقاط کشور پرونده های قضایی و امنیتی باز شده است و حکم های ناروا صادر و محدویت های بسیاری برای آنها وضع گردیده است! برخی در حال حاضر در زندان هستند و برخی دیگر در انتظار زندان و محاکمه.
برای اینکه این امیدواری ما رنگ واقعیت برخود بگیرد و دهان تشکیک کنندگان بسته شود و عدالت اجتماعی در کشور برقرار شود و حس تبعیض میان شهرهای مختلف کشور از بین برود و همه ما از هر رنگ و نژاد و دین و مذهب و ملیت و زبان و قومیت و… از رویه مبارک و تسامح و تساهل موجود بهره مند شویم، دستور فرمائید از تمام کسانی که در اعتراضات صنفی و غیر سیاسی بازداشت و بازخواست شده اند! تمام کسانی که در اعتراضات مدنی و مردمی به کم آبی، خشکسالی و نابودی محیط زیست مورد ظلم و بی عدالتی قرار گرفته اند، رفع اتهام شده و تبرئه گردند تا دلیل محکم و معتبری باشد بر نگاه قانونی، یکسان، مداراگونه، عادلانه و واقعی شما به همهی مردم ایران. مسئولین عزیز! این درخواستی از سر عافیت طلبی و فرصت طلبی نیست! این یک سوال و خواست عموم مردم است! این تلاشی برای بازسازی اعتماد عمومی در جامعه است.