نظم نوین منطقه‌ای و غفلت ترکیه از پتانسیل ترکان ایران

نظم نوین منطقه‌ای و غفلت ترکیه از پتانسیل ترکان ایران

نظم نوین منطقه‌ای و غفلت ترکیه از پتانسیل ترکان ایران

با سقوط حکومت پنجاه‌وسه ساله دیکتاتوری خاندان اسد در سوریه، اکنون صفحه‌ای جدید در پیش‌روی جهان و منطقه گشوده شده است.

اکنون “کردستان بزرگ” خیالی، جایگزین “ارمنستان بزرگ” خیالی می‌شود.

اینک ترکیه و آذربایجان به عنوان پرچمدار دنیای ترکی-اسلامی در حال احیای مجدد حکومت هزارساله عدالت‌محورمتناسب با مدریت مدرنیته ترکان در خاورزمین هستند.

هرچند تلاش ترکیه برای بازگشت عدالتمندانه مهاجران جنگی سوریه به موطن اصلی خودشان و بازپس‌گیری اراضی تاریخی تورک‌من ائلی از تروریست‌های کُردی قابل تقدیر هست، اما در خوش‌بینانه‌ترین حالت هم به مسئله بنگریم، سرمایه‌گذاری سیاسی بر روی جمعیت شش‌ میلیونی تورکمن‌ائلی‌ در مقایسه با غفلت از ملتی با نژاد ترک و دارابودن نفوس چهل‌و پنج میلیونی در اراضی ایران، پاشنه‌لنگ احیای توران محسوب می‌شود.

برخی از فعالان سیاسی و آگاهان اجتماعی حرکت ملی آذربایجان جنوبی معتقدند که، هسته مرکزی در اتاق فکر دولت پنهان ترکیه و آذربایجان از این مسئله به شدت غافل هستند. در حالی که بیش از پنجاه درصد جمعیت بیست‌میلیونی استانهای تهران، البرز، قم و مرکزی به صورت پیوسته جزو اراضی تاریخی ترکان محسوب میشوند، از نظر منطقی غفلت از تهران، نه قابل درک و تصور هست و نه بخشودنی.

می‌دانیم که بزرگترین تهدید برای حفظ تمامیت ارضی ترکیه، گروهکهای پراکنده تروریستی کردی با حمایت آمریکا، ایران و روسیه هستند. اگر ترکیه در شمال سوریه و عراق بطور صددرصد هم موفق به مهار پ.ک.ک و ی.پ.گ شود، و حتی قندیل را نیز خنثی کند، قادر به تعقیب و ضربه‌زدن به پایگاههای ساخته شده و تحت حمایت مادی-لجستیکی آنان توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران در مرزهای خود با استان آذربایجان غربی واقع در آذربایجان جنوبی نخواهد بود.

به نظر می‌رسد که، ترکیه جهت جلوگیری از ایجاد و تشکیل احتمالی دولت مستقل کردستان در ایران، و تأثیر آن بر کردهای خودی، به شدت مخالف تجزیه و رژیم چنج در ایران هست. همان چیزی که غرب به سرکردگی آمریکا، بارها آشکارا بر آن تأکید کرده است!..

با این احتساب، و برخلاف شانتاژها و پروپاگاندای پان‌ایرانیستهای فارس‌محور پوزسیون و اپوزسیون ایران، مهاجران سیاسی پناهنده‌‌ی حرکت ملی آذربایجان در ترکیه و جمهوری آذربایجان، بدون کوچکترین حمایت نهان و آشکار، در بدترین شرایط ممکن قرار دارند.

البته عدم وجود اتاق‌فکر واحد فعالان و احزاب حرکت ملی و تخریب آشکار همدیگر نیز، مزید بر علت شده که، دوول ترکیه و آذربایجان را در حمایت جدی از این حرکت مردد کرده است. تصور کنید که اطرافیان یکی از چهره‌های به شدت تبلیغ‌ و شناخته شده توسط طیف خاصی از حرکت ملی که مهمترین رسانه حرکت را در اختیار دارند، بدون اسناد و منطق، و به دلیل تعارض فکری، دیگر احزاب و فعالان را مورد اتهامات ناجوانمردانه قرار داده و در فراخوانهای ملی و محیط‌ ‌زیستی نیز برخلاف عقل و منطق، به‌جای همکاری با فراخوان‌دهندگان، در راستای باب میل حاکمیت آنتی‌ترک تهران، دانسته و یا ندانسته، در مقابل همرزمانشان می‌ایستند!

اینها نکات کلیدی هستند که، بازیگردانان خارج از گود حرکت ملی آذربایجان جنوبی را شدیداً به تعقل و تفکر وادار میکند.

جهت برون‌رفت از این مشکل ملی، شایسته‌است که، فعالان حقیقی حرکت ملی، از اتهام‌زنی به دیگر همرزمان خودی علی‌رغم سلایق فکری مخالف با همدیگر، جداً خودداری کنند. زیرا هدف تک-تک فعالان حرکت ملی، فتح‌قله‌ای بنام تهران است.

اگر به زودی به اجماع برسیم، بدون شک تمام احزاب و افراد حرکت ملی اعم از استقلال‌طلب و فدرالچی‌ها، زیر بیرق واحد جمع میشوند. غفلت از تهران، در این برهه تاریخی که رژیم پانفارس شیعه شعوبی حاکم برآن به شدت احساس خطر کرده و رو به سقوط است، لطمات جبران ناپذیری را به جهان ترک خواهد زد که شاید در صد سال آینده نیز، دیگر چنین شانسی نداشته‌باشیم.

حاکمان ترک ایران‌زمین فعلی در هزارسال گذشته اثبات کرده‌اند که، برخلاف تبلیغات و تحریفات حکومت شاه‌اللهی و شیخ‌اللهی در یک قرن اخیر، هیچگاه از دایره عدل خارج نشده‌اند. کما اینکه شاهکار ادبیات فارسی در دوره‌ حکومت همین ترکانی بوده است که حضرات ایران‌محور آنان را  حتی در کتابهای درسی “ترکان وحشی، ترکان بیابانگرد، و…” می‌نامند! و اینک هویت‌طلبان غیرفارس را با انگ تجزیه‌طلبی سرکوب میکنند.

بنابراین، اگر ترکان دوباره حکومت تهران را به‌دست گیرند، همه‌ی اقوام وملل ساکن ایران، بدون دغدغه و تحت لوای یک سیستم فدرالیته مدرن، با عدالت و مسالمت، دوران باشکوهی از زندگی را تجربه خواهند کرد. در اینصورت است که اکراد نیز به مانند تجربه حکومت ملی آذربایجان جنوبی در دوران پیشه‌وری، حق و حقوق عادلانه خواهند داشت و خطر تشکیل «کردستان بزرگ و مستقل» نیز، ترکیه را تهدید نخواهد کرد. در این حال مشکل کریدور زنگه‌زور نیز به خودی خود حل میشود. در غیر اینصورت، دولت آنتی‌تورک تهران، با تقویت امثال ناجی شریفی زیندشتی( کارتل جهانی مواد مخدر و آدم‌ربایی) و آرمان سیمیتقوها، هر روز بدتر و شدیدتر از دیروز، به حمایت تروریستهای پ.ک.ک و اقلیت تالش در مرزهای شمال غرب خود، تمامیت ارضی ترکیه و آذربایجان را تهدید خواهد کرد. زیرا پروژه “ارمنستان بزرگ” خیالی شکست خورده و “کردستان بزرگ” خیالی جایگزین آن شده است. حمایت بی‌قید و شرط آمریکا و فرانسه از این عناصر ضدترک  نیز غیرقابل چشم‌پوشی هست.

حبیب ساسانیان(یاکاموز) دهم سپتامبر 2024

مطالب مشابه