برخی از اعمالی که علیه زنان به صورت سیستماتیک و تنظیم شده در ایران انجام میگیرد به روشنی گویای زن ستیزی و نقض حقوق زنان در حکومت ایران میباشد.
اجبار حجاب حتی در خارج از کشور مخصوصا برای ورزشکاران و هنرمندان زن
ممنوعیت ورود زنان به مکانهای عمومی و یا جداسازی جایگاه زنان و مردان در وسیلههای نقلیه عمومی و ممنوعیت ورود زنان به ورزشگاهها به عنوان تماشاگر با توجیه محافظت از زنان
تابو کردن طلاق به عنوان یک آسیب اجتماعی از طریق رسانهها و مجالس روضه خوانی توسط آخوندها با وجود خشونت خانگی،اعتیاد همسر و یا حتی عدم تفاهم و رقبت به ادامه زندگی مشترک
بیکار کردن زنان و دور کردن زنان از سیاست و بازار کاربا استدلالاتی مانند احساساتی بودن و نقصان عقل زنان و تقلیل دادن زنان به عناصر تزئینی و رمانتیک در محیط خانه
تشویق به کودک همسری با راهکارهایی مانند وام ازدواج با مبالغ وسوسه کننده برای ازدواجهای زیر 20سال و گماردن موضوعاتی همچون ازدواج سن نمیخواهد شرایط میخواهد درکتب درسی پایه یازدهم برای تشویق به ازدواج
تشویق به ازدواج مجددبا گماردن جلسههای مشاوره و جلسات آشنایی زنان بدون همسر با مردان برای ازدواج مجدد با تضعیف اعتماد به نفس زنان و تلقین احتیاج زنان به قیم برای ادامه زندگی.
جنایت حکومت ایران و زن ستیزی و خشونت علیه زنان در قانون اساسی و قوانین جزایی و مدنی این حکومت نهادینه شده است و هدف اصلی حکومت ایران کنار گذاشتن زنان از عرصههای مختلف زندگی میباشد.