کمپین زبان مادریم در خانه نماند، بهعنوان انعکاس خواست مردم غیر فارس زبان کشور برای تدریس زبان مادری خود به فرزندانشان، از ساعات اولیه آغاز این کمپین شاهد واکنشهای متفاوتی از جانب سلایق مختلف بوده است. عدهای که ایران و ایرانی را در زبان فارسی خلاصه کردهاند و هیچ زبان دیگری را برنمیتابند شروع به اتهام زنی و آلوده نمودن فضا کردهاند.
رخی افراد به سبب بدعهدیهایی که در این سالها از مسئولین در ردههای مختلف دیدهاند، اینچنین کمپینهایی را فاقد تأثیرگذاری دانسته و مصداق آب در هاون کوفتن معرفی میکنند. دراینبین اما عدهای از هموطنان به امید شنیده شدن خواستههایشان و توجه دادن مسئولین به اهمیت موضوع اقدام به امضای کمپین میکنند.
پرواضح است تا زمانی که مسئولین ردهبالا دایره دیدشان اصلاحطلبی – اصولگرایی باشد درک صحیحی از مطالبات حقیقی مردم خارج از حلقه قدرت نخواهند داشت. وزرای کابینه دولت، افراد منتصب در ردههای مختلف مدیریتی در تمام استانها، قوانین تصویبشده، موضوعات موردبحث در پایتخت و همه و همه نشان از همین پاندول اصلاحطلبی-اصولگرایی دارد. یکی از کارکردهای چنین کمپینهایی شکستن این پاندول است.
بسیاری از افراد جامعه قیلوقال اصولگرایی و اصلاحطلبی پایتخت را که سعی در قبضه تمام فضای سیاسی کشور دارد، کشمکش بر سر قدرت سیاسی و اقتصادی میدانند.