گزارش فوتبال

گزارش فوتبال (گزارش نژادپرستی…)

استانداردهای دوگانه و عموماً تبعیض‌آمیز مرکزنشینان در برخورد با قوانین و مفاهیم و رفتارهای اجتماعی و برخی مسائل ملی معنای عدالت را مخدوش کرده است. نارسی‌سیسم و اسکیزوفرنی شدید در میان پانهای مرکز نشین رشد نموده است. به طبع آن این تفکرات مسموم و خطرناک در قالب وطن پرستی در ساختار دولت و نهادها خصوصاً رسانه‌ها نفوذ چشم‌گیری داشته است. توهین و تحقیرهای نژادی و قومی دنباله‌ دار در مطبوعات و رسانه‌های ملی، نشان از عمیق‌تر شدن تبعیض و تفکرات پان‌فارسیسمی در کالبد دولت و مسئولان است.

نمونه بارز این تبعیضهای آزار دهنده در نگرش دوگانه بر مفهوم هم‌زبان و هم‌نژاد است. تقریبا تمام قوم‌های(ملتهای) ساکن در جغرافیای ایران، تورکهای آزربایجان، کردها، عربها، بلوچها، تالشها، ترکمنها و فارسها با  کشورهای همسایه هم‌زبان و هم‌نژاد هستند.

تبعیضهای عمیق و نگرشهای دوگانه‌ی گاهاً ظالمانه بر این مسئله بسیار آشکارتر از آن است که بشود آن را انکار کرد. به طور مثال سالهای سال است که هر گونه ابراز علاقه، نزدیکی، احساس همدردی و یا شریک شدن در شادی مردم جمهوری آذربایجان و ترکیه را بعنوان تهدیدی برای وحدت ملی، پان ترکیسم و یاتجزیه طلبی معنا کرده‌اند و همواره‌ در مواجهه با این اشتراکات زبانی، نژادی تاریخی و فرهنگی، مقابله، سرکوب و ممنوعیت‌های فراوانی اعمال شده‌است. حتی سعی بر دشمن و یا بیگانه نشان دادن همزبانان و هم‌نژادان تورک خود را شاهد بوده‌اند.

در روزهای اخیر و بعد از شروع بازیهای جام ملتهای آسیا در قطر که اتفاقاً تاجیکستان‌ هم در این دوره‌ از مسابقات حضور دارد. هم‌زبانی و هم‌نژادی  در رسانه‌ ملی ایران؛ معنا و حلاوتی خاص پیدا کرده‌است. گزارشگران و تهیه‌ کنندگان آنچنان حس هم‌زبانی با تاجیک‌زبان را برجسته و مهم تلقی می‌کنند که گویی تیم‌ملی تاجیکستان همان تیم ملی ایران است!..

تهیه گزارشهای متعدد از هتل اقامت و محل تمرینات تاجیکها شور و شعف وصف ناپذیر در برخورد با کادر، بازی‌کنان و هواداران تاجیک بسیار قابل تأمل‌برانگیز و مورد توجه قرار گرفته است. تا جایی که گزارشگر بازی تاجیکستان و امارات متحده‌عربی با چنان هیجانی از بازیکنان هم‌زبان تاجیک تعریف و تمجید می‌کرد که، تماشاگران غیر فارس در بهت و حیرت فرو رفتند. گزارشی یک طرفه و طرف‌داری شدید از تیم‌ ملی تاجیکستان آزار دهنده بود.

وقتی گزارشگر بازی از بازیکنان تاجیک بعنوان «شیرهای پارسی» آنهم به کررات یاد کرد، یاد آور رجزخوانی‌های افراط‌گرایان نژادی ایرانشهری و پانفارسهایی شد که بجز خودشان هیچ مخلوق دیگری را قبول ندارند. شادی مجریان  پس از گل تاجیکستان و بدون درک وجود ملتها و قوم‌های دیگر در کشور و حفظ حرمت هم‌ وطنان عرب‌زبان  و حساسیتهای زبانی و نژادی آنها حقایقی تلخ و زشت از نژادپرستی و خود برتر بینی فارس زبانان در ایران را آشکار نمود.

اگر حمایت از هم‌زبان خوب و شایسته و گاهی وظیفه است؛ پس چرا این وظیفه برای دیگر ملتها جرم است؟ همزبانی و وطن‌دوستی در ایران بر پایه انکار ملیتهای دیگر استوار است. تعریف ایران و ایرانی فقط و فقط به فارس بودن خلاصه می‌شود و هر آنچه برای آنها حق، مجاز و قانونی است؛ برای ملتهای دیگر غیر ممکن، غیر قانونی و جرم محسوب میشود!..

نویسنده: یحیی‌آلیلو