ﺍﻧﺪﺭ ﺑﺎﺏ ﻧﻘﺸﻪ ﻭ ﻧﻘﺸﻪﮐﺸﯽ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ
ﺩﺭ ۲ ﺍﺭدیبهشتماه سال ۱۴۰۲ هجری شمسی، ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺎ ۲۲ ﻣﺎﻩ ﺁﻭﺭﯾﻞ سال ۲۰۲۳ میلادی ﺟﺴﻠﻪﺍﯼ ﺑﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎنﺟﻨﻮﺑﯽ(ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥﺟﻨﻮﺑﯽ ﻭ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ ﻣﺴﺘﻘﻞ، ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ میشود) ﺩﺭ شهر ﺑﺎﮐﻮ، پایتخت جمهوری آذربایجان ﮔﺮﺩﻫﻢ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺭﻭﺯ منطقه ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥﺟﻨﻮﺑﯽ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻭ ﺗﺒﺎﺩﻝﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺷﺮﮐﺖﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻨﯽ ﻧﺸﺴﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺗﺸﮑﯿﻼﺕ ﻣﺤﻠﯽ “ﺑﺎو ” BAO” ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥﺷﻤﺎﻟﯽ میباشد.
ﻭ ﺍﻣﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻧﻮﺷﺘﻪ: ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺍﺧﯿﺮ عکسهایی ﺩﺭ ﻓﻀﺎﯼﻣﺠﺎﺯﯼ ﭘﺨﺶ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺗﺸﮑﯿﻼﺕﻫﺎﯼ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥﺟﻨﻮبی ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻨﯽ ﻋﮑﺲ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻘﺸﻪﺍﯼ ﺁﻭﯾﺰﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﯾﮏ «سرزمین ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ» ﺭﺍ ﺗﺠﺴﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ، ﺩﺭ ﺭﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻭ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﺗﻮﯾﯿﺖ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺸﻪ، «ﻧﻘﺸﻪ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﻭ ﻣﺤﻞ ﺳﮑﻮﻧﺖ ﺗﺮکهای ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎنی ﺭﺍ ﺗﺪﺍﻋﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ» ﻭ ﺍﯾﻦ نقشه ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ ﺳﺎﻟﻦ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺭﺑﻄﯽ ﺑﻪ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﻣﻨﺘﻘﺪﺍﻥ ﻭ ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺟﻠﺴﻪ ﺭﺳﻤﯽ اﺣﺰﺍﺏ، ﭘﻮﺳﺘﺮﻫﺎﯾﯽ ﻭ ﻋﻼﺋﻤﯽ ﺩﯾﺪﻩ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻐﺎﯾﺮﺕ ﺑﺎ ﻣﻀﻤﻮﻥ ﺟﻠﺴﻪ ﻭ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺟﻠﺴﻪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻄﻖ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﯼ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﻋﻘﻼﻧﯽ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻣﺎ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺳﺎﯾﺒﺮﯼ حکومت ﺟﻤﻬﻮﺭﯼﺍﺳﻼﻣﯽ ﻭ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺍﺿﺪﺍﺩ ﻭ ﺑﺪﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺗﺮکها، ﺍﻋﻢ ﺍﺯ ﻣﺎﻧﻘﻮﺭﺕﻫﺎ، ﺍﯾﺮﺍﻧﺸﻬﺮﯼﻫﺎ، «ﺁﺫﺭﯼ(؟)ﻫﺎ»، ﺍﺷﺨﺎﺹ ﺫﻭﺏ ﺩﺭ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻓﺎﺭﺱ ﻭ ﺑﺮﺧﯽ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻧﺎﺩﺍﻥ ﻭ ﺗﺸﮑﻞﻫﺎﯼ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺻﻔﻮﻑ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻠﯽ ﺭﺍ ﺗَﺮﮎ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺭﻗﺒﺎ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ، ﺳﻮﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﻏﺮﺍﻕﺁﻣﯿﺰﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻋﮑﺲﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﺁﯾﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﻋﮑﺲﺍﻟﻌﻤﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ «ﺍﺭﻣﻨﺴﺘﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ»، «ﮐﺮﺩﺳﺘﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ»، «ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺰﺭﮒ» ﻭ ﺳﺎﯾﺮﻩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻭﯾﺎ ﺩﭼﺎﺭ ﺟﻮﮔﯿﺮﯼ ﻣﺪﯾﺎﻫﺎﯼ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼﺍﺳﻼﻣﯽ ﻭ ﻓﺎﺭﺱﻣﺤﻮﺭ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ؟.
ﺑﺎ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺿﺪﺗﺭﮎ ﻓﺮﺻﺖﻃﻠﺐ ﻧﺪﺍﺩﻩ و ﺍﺯ ﺍﯾﻦﮔﻮﻧﻪ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﺩﻭﺭﯼ ﺟﻮﯾﻨﺪ ﺑﺪﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺟﻨﺒﺶ ﻣﻠﯽ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺿﺮﺑﻪ ﺯﺩﻥ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻠﯽ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ ﺳﻮﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻧﻘﺸﻪوﻧﻘﺸﻪﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺩﺭﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﮐﺪﺍﻡ ﻣﻠﺖ ﻭ ﻣﻠﺖﻫﺎﯾﯽ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻮﻧﯿﺴﻢ ﺯﺩﻩ ﻣﻠﺖﻫﺎﯼ ﻏﯿﺮﻓﺎﺭﺱ، ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻣﻨﺘﺨﺐ ﺑﻪ ﻓﺎﺭﺱ، ﻫﺮﺍﺯﭼﻨﺪﮔﺎﻫﯽ ﻭ ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻭ ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ، ﻧﻘﺸﻪ ﻭﯾﺎ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎﯾﯽ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﯼﻣﺠﺎﺯﯼ ﭘﺨﺶ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ. ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﺩﺭ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﺗﺠﺴﻢ «ﺍﯾﺎﻟﺖ ﻓﺪﺭﺍﻝ -»، «ﺩﻭﻟﺖ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﺰﺭگ -»، «ﺩﻭﻟﺖ ﻭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺗﺎﺭیخی -»، «ﺩﻭﻟﺖ ﻣﻠﯽ -» ﻣﯿﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﺣﺰﺑﯽ ﺍﯾﻦ ﺗﺸﮑﯿﻼﺕﻫﺎ، ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻫﺴﺖ. البته “ﻃﺮﺍﺣﯽ” ﻭﯾﺎ “ﻧﻘﺎﺷﯽ” ﻧﻪ ﺟﺮﻡ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﯾﺮﺍﺩﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻟﯽ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﻋﻤﻠﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎﯼ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻓﻼﮐﺖﺑﺎﺭﯼ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ. ﺍﮔﺮ ﮐﺸﻮﺭﮔﺸﺎﯾﯽﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ مقدونی، چنگیزخان ﻣﻐﻮﻝ، امیر ﺗﯿﻤﻮﺭ گورکانی، ﻋﻤﺮ بن خطاب، ﻧﺎﺩﺭﺷﺎﻩ افشار، ﭘﺘﺮ ﮐﺒﯿﺮ، شاهان ﻋﺜﻤﺎﻧﯽ ﻭﻏﯿﺮﻩ ﺭﺍ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻭﺭ ﭘﻨﺪﺍﺭﯾﻢ، آدولف ﻫﯿﺘﻠﺮ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﻭ جوزف ﺍﺳﺘﺎﻟﯿﻦ ﺷﻮﺭﻭﯼ ﻭ ﺍنگلستان ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﮐﺸﻮﺭﮔﺸﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﺮﯾﺖ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺩﺍﺭﺩ.
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺟﻨﮓﺟﻬﺎﻧﯽ ﺩﻭﻡ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻥ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻠﻞمتحد، ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﮐﺸﻮﺭﯼ ﻭ ﻣﻠﺘﯽ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﮐﺸﻮﺭﮔﺸﺎﯾﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﻉ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﯽ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﺷﻤﺮﺩ: کشور ﻋﺮﺍﻕ ﻭ ﺻﺪﺍﻡ حسین، کشور ﮐﻮﯾﺖ ﺭﺍ ﮔﺮفتند ﻭ حکومت ﺻﺪﺍﻡ ﺳﺮﻧﮕﻮﻥ ﺷﺪ. ﺻﺮبها ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﺑﻘﯿﻪ مناطق کشور ﯾﻮﮔﺴﻼﻭﯼ سابق ﮐﺮﺩﻧﺪ و ﯾﻮﮔﺴﻼﻭﯼ ﻣﻨﺤﻞ ﺷﺪ، ﺍﺭﻣﻨﺴﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ کشورهای ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺳﯿﻪ ۲۰ﺩﺭﺻﺪ خاک کشور ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮐﺮﺩ، ﮐﺸﻮﺭﺵ، ﺍﺭﺗﺸﺶ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﺵ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺷﺪ، ﺷﮑﺴﺖ ﻣﻔﺘﻀﺤﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ ﻭ ﮐﺎﭘﯿﺘﻮﻻﺳﯿﻮﻥ ﺭﺍ ﺍﻣﻀﺎ ﮐﺮﺩ، ﺭﻭﺳﯿﻪ بخشهایی ﺍﺯ کشور ﮔﺮﺟﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮐﺮﺩ، ﻫﻤﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﺤﮑﻮﻡ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﺮﺯﻫﺎﯼ ﺍﺩﻋﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺭﻭﺳﯿﻪ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﺍﺷﻐﺎﻝ کشور ﺍﻭﮐﺮﺍﯾﻦ ﮐﺮﺩﻩ، ﺩﻧﯿﺎ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﻭﺳﯿﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﭘﯿﺮﻭﺯ ﺷﻮﺩ، اقلیم ﮐﺮﺩﺳﺘﺎﻥ ﻋﺮﺍﻕ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﭘﺎﮎﺳﺎﺯﯼ قومی ﻭ اتنیکی و ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﺍﻧﺪﻥ ﺗﺮکمنها ﻭ ﻋﺮﺏﻫﺎ ﮐَﺮﺩ ﻭ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ، ﮐﺸﻮﺭﮔﺸﺎﯾﯽ، ﺍﺩﻋﺎﯼ ﻣﺮﺯﯼ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻫﺮ ﻧﯿﺮﻭﯾﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﻭ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺸﺮﯾﺖ ﻗﺎﺑﻞﻗﺒﻮﻝ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻭ ﺗﺜﺒﯿﺖ ﻣﺮﺯﻫﺎﯼ ﺟﺪﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻃﺮﻓﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﯿﺮﺩ. ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺷﻮﻧﯿﺴـﻢ ﻓﺎﺭﺱ ﺩﺭ کشور ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﻣﺨﺪﻭﺵ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺮﺯﻫﺎﯼ ﻣﻠﺖﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﺿﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻣﻠﺖﻫﺎ ﻣﯽﺯﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥِ ﭼﻨﺪﻣﻠﺘﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺠﻠﺲ ﻓﺪﺭﺍﻝ ﻃﯽ ﯾﮏ ﭘﺮﻭﺳﻪ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺗﯿﮏ ﻭ ﻋﻘﻼﻧﯽ ﻣﺮﺯ ﻣﻠﺖﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺴﺎﻟﻤﺖﺁﻣﯿﺰ ﺣﻞﻭﻓﺼﻞ ﮐﻨﺪ. ﺩﺭﻏﯿﺮﺍﯾﻦﺻﻮﺭﺕ ﺭﻭﻧﺪ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﻭﺳﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻋﮑﺲ ﻭ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ، ﯾﻌﻨﯽ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ ﺗﺸﮑﯿﻼﺕﻫﺎﯼ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻣﻠﺖﻫﺎﯼ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻭ ﺁﺛﺎﺭ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺧﻮﺩ ﻧﻘﺸﻪ ﻭﯾﺎ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﻃﺮﺍﺣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﺍﺯ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﻫﯿﭻ ﻣﻮﻗﻊ ﻗﺎﺑﻞ ﻋﻤﻠﯽ ﺷﺪﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ﻫﯿﭻ ﺍﯾﺮﺍﺩﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ «ﺁﺭﺯﻭ ﺑﺮ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻋﯿﺐ ﻧﯿﺴﺖ». ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺗﻨﺶ ﻭ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﻋﻘﻼﻧﯽ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺜﻞ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺑﯿﻦ ﺩﻭﻟﺖ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﻠﯽ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﻫﺒﺮﯼ سیدجعفر پیشهوری ﻭ ﺣﺰﺏ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺕ ﮐﺮﺩﺳﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۹۴۵ م.، ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﻧﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ ﺩﻭﻟﺖ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻧﻪ ﮐﺭﺩﻫﺎ ﻭ ﻧﻪ ﺗﺭﮎﻫﺎﯼ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎنی ﺁﻥ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﮔﺬﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻮﮔﻞ ﻭ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻧﻘﺸﻪﻫﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻣﻠﺘﯽ ﺍﺯ «ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ» ﺑﺮﯼ ﻧﯿﺴﺖ.
ﺑﺪﯾﻦ ﺟﻬﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺪﯼ تلقی ﮐﺮﺩ ﻭ ﻧﻪ ﺑﯿﺨﯿﺎﻝ ﺑﻮﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻫﺮﺝ ﻭﻣﺮﺝ، ﻧﺒﻮﺩ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺳﯽ، ﺭﻭﺷﻦ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺣﻘﻮﻕ ﻣﻠﺖﻫﺎ ﻭ ﻧﺒﻮﺩ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﻨﺘﺨﺐ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦﻫﺎ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻗﺪﺭﺕ، ﺩﺍﻧﺴﺖ.
ﺭﺍﻩ ﺣﻞ ﻋﻤﻠﯽ ﺍﯾﻦ ﺍﺧﺘﻼﻓﺎﺕ، ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻓﺪﺭﺍﻝ ﺩﺭ کشور ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻈﺎﻡ ﻓﺪﺭﺍﻝ ﻫﺮ ﻣﻠﺘﯽ، ﺩﻭﻟﺖ ﻣﺤﻠﯽ ﻭ ﻣﻨﺘﺨﺐ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﯾﻦ ﺩﻭﻟﺖﻫﺎﯼ ﻣﺤﻠﯽ ﻣﻨﺘﺨﺐ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻣﻠﺖ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﯾﮏ ﺟﻮ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺗﯿﮏ ﻭ ﺻﻠﺢﺁﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﺗﺜﺒﯿﺖ ﻣﺮﺯﻫﺎﯼ ﻣﻠﺖﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻋﻤﻠﯽ ﻣﯽﺭﺳﻨﺪ. ﺍﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﻗﯿﻘﺎ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺣﻔﻆ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﻣﻠﺖﻫﺎ، ﺟﻠﻮﮔﯿﺮﯼ ﺍﺯ ﺗﻨﺶﻫﺎﯼ ﻗﻮﻣﯽ و اتنیکی ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕﯿﺮﺩ ﻫﻢ ﮐﺸﻤﮑﺶﻫﺎﯼ ﻣﻠﯽ ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﻢ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﻭﻟﺖﻫﺎﯼ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ ﺣﺘﻤﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. حکومت ﺟﻤﻬﻮﺭﯼﺍﺳﻼﻣﯽ در کشور ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺷﻮﻧﯿﺴﺘﯽ ﻓﺎﺭﺱﻣﺤﻮﺭ، ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺻﻠﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﯼ ﻓﻮﻕ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻋﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺗﻨﺶﻫﺎﯼ ﻣﻠﯽ ﺑﯿﻦ ﻣﻠﺖﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺻﻠﺢﻭﺩﻭﺳﺘﯽ ﺑﯿﻦ ﻣﻠﺖﻫﺎﯼ ﺳﺎﮐﻦ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺻﻠﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼﺍﺳﻼﻣﯽ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﻈﺎﻡ ﺗﺒﻌﯿﺾﺁﻣﯿﺰ ﻓﺎﺭﺱﻣﺤﻮﺭ، ﺟﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺩﻭﻟﺖ ﻓﺪﺭﺍﻝ ﻣﺘﺸﮑﻞ ﺍﺯ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﻠﺖﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺪﻫﺪ.
ﺩﺳﺖ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻫﺪﻑ ﺁﺳﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﻭﻟﯽ ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ ﯾﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ، ﻋﻘﻼﻧﯽ ﻭ ﺩﻣﻮﮐﺮﺍﺗﯿﮏ ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ. ﺯﻧﺪﻩﺑﺎﺩ ﺩﻭﺳﺘﯽ ملتها. ۲۴ ﺁﭘﺮﯾﻞ، ﺳﻮﺋﺪ
سعید عزیزی