آواز “تیشه” فرهاد آذربایجان از گیلان نمی آید
محمد عینی نویسنده خوش ذوق و سیال قلم چند ماه می باشد توسط اداره اطلاعات استان گیلان بازداشت شده است.
بهتر است چنین بنویسیم: یک نویسنده آذربایجانی ماهاست در انفرادی اداره اطلاعات جمهوری اسلامی محبوس است.
هر چند با آقای عینی اصطکاک قلمی داشتیم اما در کنه کلام و در ماهیت مطلب هر دو برای وطنمان می نوشتیم.
قضیه ما حکایت طوطی مولانا در مثنوی و معنوی می باشد که آزادی را بعنوان سوغات از هندوستان برای همنوع محبوس در قفس ارزانی کرد.
حال وظیفه تک_تک نویسندگان آذربایجانی است که برای محمد عینی بنویسند و آزادی را با قدرت قلم برای او هدیه دهند.
بدترین نوع شکنجه حتی هزاران بار سخت از مثله کردن، زندانی کردن نویسنده و شاعر به مدت طولانی در سلول های انفرادی است.
این یک جنایت علیه بشریت است.
“شرق آذربایجان” همواره خاستگاه مردان بزرگ برای آذربایجان بوده است.
محمد عینی ادامه این سلاله مقدس در آستارا و گیلان است.
دیروز سهراب طاهیر،فریدون ابراهیمی، دکتر بهزاد بهزادی را داشتیم.
امروز محمد عینی ها را در شرق آذربایجان داریم.
محمد عینی نیاز به انقلاب و حمایت قلمی دارد.
محمد عینی در روزهای سخت برای من، برای تو و برای آذربایجان نوشت.
در نبرد ۴۴ روزه قاراباغ در مقابل ایرانشهری ها سنگر گرفت. تسلیم ترفندهای شعوبیگری نشد.
حال نوبت ماست که این جنایت مافوق بشری (ماه ها در انفرادی نگه داشتن یک نویسنده) را محکوم کرده و مدت دار روشنگری بکنیم.