حضور دیروز بایدن رئیس جمهور آمریکا در پایتخت اوکراین نشانه خوبی برای روسیه نخواهد بود، همانطور که به یاد دارید در اوائل جنگ اوکراین آمریکائی ها حاضر به سفر به این کشور نمیشدند چرا که آینده جنگ در اوکراین برای طرف آمریکائی مبهم بود. اما اکنون به نظر می رسد آمریکائی ها به این جمع بندی رسیدند که جنگ در اوکراین با پیروزی مسکو به پایان نخواهد رسید و بر اساس چنین جمع بندی می باشد که جو بایدن عالی ترین مقام ایالات متحده وارد اوکراین می شود.
امید است که سیاستگذاران تهران در سیاست خارجی نیز به این سیگنال ها توجه نمایند که اکنون شرق و روسیه در این درگیری در چه جایگاهی قرار دارند و با پیش بینی لازم و درست از آینده جنگ بتواند در ارتباطات خود در عرصه روابط بین الملل به صورت متوازن رفتار کنند و به کنشگری بپردازند.
متأسفانه رویکرد یک جانبه دولت قبل بر رابطه یک طرفه با غرب استوار بود و اکنون این رویکرد در سیاست خارجی دولت رئیسی در حال تکرار است به این صورت که دولت رئیسی ارتباط و نگاه با شرق را اولویت سیاست خارجی خود میداند. رویکرد دولت قبل و دولت رئیسی نشان دهنده افراط و تفریط در سیاست خارجی تهران است که حلقه مفقوده آن توازن بین شرق و غرب در حوزه ارتباطات در راستای منافع ملی است.
دیدیم که بر خلاف خیلی از ادعاها که می گفتند: تحریم ها اثر خود را از دست داده است؛ با انتشارخبری مبتنی بر تحریم آخرین بانک های ایرانی از سوی اتحادیه اروپا دلار سیر صعودی پیدا کرد و به رقم هر دلار پنجاه هزار تومان در بازار تهران رسید.
باید یادآور شد که پاشنه آشیل روسها چه در گذشته یعنی دوران شوروی و چه حال حاضر اقتصاد بوده و هست. روسیه حتی نتوانسته است اقمار خود را در حوزه اقتصاد پشتیبانی کند و تقریباً تمامی کشورهای جدا شده از بلوک شوروی با مشکل اقتصادی دست و پنجه نرم می کنند که گاه و بیگاه باعث تنشهای اجتماعی و نا آرامی در این کشورها می شود.
حالا این پرسش مطرح می شود که ما چگونه می توانیم برای بهبود شرایط اقتصادی به روسیه دل ببندیم؟ در آخر تأکید مؤکد باید کرد و امیدوار بود که در سیاست خارجی با رعایت توازن مناسب در ارتباطات بین المللی تجربه ناموفق امید بستن به آلمان در جنگ جهانی دوم این بار با روسیه برای ایران تکرار نشود.
صفدر نظری