تصویر سمت راست تابلوی معروف به” صبر کن بابا” در مغرب زمین:
_کودک ۵ ساله بنام “وایتی برنارد” به سال ۱۹۴۰ در شهر مینستر کانادا می باشد، وقتی متوجه می شود پدرش جهت شرکت در جنگ جهانی دوم در حال اعزام به مقصد نامعلومی و کاملا سرّی است چنین از مادر جدا و بسمت پدرش می دود تا برای آخرین بار دستان پدرش را لمس بکند.
این تصویر تاریخی با عنوان “صبر کن بابا” در جهان معروف است. “وایتی” بعدها در انجمن های صلح دوستانه و حقوق بشری به فعالیت های خود ادامه داد و از طرف دولت کانادا تقدیر شد(هر دو اتفاق در تصویر مشخص است)
_تصویر سمت چپ که وظیفه ملی تک_تک ماست که در مقیاس بین المللی تبدیل به تابلوی “صبرکن بابا” در مشرق زمین ولی متاسفانه با سرنوشتی کاملا متفاوت با غرب بکنیم.
کودک ۶ ساله بنام علیرضا فرشی در سال ۱۹۸۴ در شهرستان مرند واقع در آذربایجان مرکزی می باشد وقتی پدرش عازم جبهه جنگ ایران و عراق بود برای آخرین بار در کنار پدرش در یک تصویر یادگاری و تاریخی چنین قرار گرفته است و شباهت زیادی به آن تصویر معروف بین المللی “صبر کن بابا” در کانادا هم دارد.
علیرضا فرشی هم اکنون زبان قلم و کتاب را انتخاب کرده است متاسفانه برعکس “وایتی” که در جامعه کانادا عزت یافت، فرشی بخاطر پخش کتاب های تورکی از طرف حکومت ایران به زندان محکوم شد و در زندان با بیماری طاقت فرسای دیابت دست به گریبان است و مشکل بینایی وی جامعه آذربایجان را در آستانه نگرانی شدید و التهاب جدی قرار داده است(سرنوشت مهندس فرشی هم در تصویر قابل رؤیت است)
توضیح: در خبرها خواندیم که مسیح علی نژاد برای دریافت جایزه صلح نوبل نامزد شده است، بعنوان فعالان آذربایجانی آرزوئی موفقیت برای تمامی حق طلبان در جهان داریم و اما ایمان داریم دریافت جایزه صلح نوبل حق فعالان حرکت ملی آذربایجان هم می باشد و مطلق مستند زندگی و مبارزات مدنی علیرضا فرشی حرکت ملی را برای دریافت جایزه صلح نوبل نامزد و نزدیکتر خواهد کرد.
تابلوی “صبر کن بابا”ی آذربایجان و جایزه صلح نوبل/حسن کریمزاده صاحب دیوان