تاریخ مصرف حکومتهای پادشاهی سپری شده است
شکی نیست که تاریخ شاهی در جهان سیاست، امروز تمام شده است. اما اگر فردی در خود صلاحیتی برای فعالیت در عالم سیاست می بیند، هیچ فرد یا نهادی این حق را نمی تواند از وی بگیرد. موضوع کمی پیچیده است و آن این است که نباید شهروندان تورک در ایران سیاسی شوند. سیاست مال پارسیان است و از زمانی هم که تورک ها به ایران آمدند و یا قبلاً بودند، نمی توانستند بدون وزیر و وکیل (باهوش) پارسی حکومت کنند! همین نگاه امروز هم وجود دارد؛ طوری که انجمن قاجار از ترس اینکه انگ سیاسی بخورد، خود را وقف فرهنگ نموده است و البته این فرهنگ مد نظر آنها چیست و چه تهفه ای داده مشخص نیست. من همیشه نسبت به نگاه علی مرادی مراغهای به تاریخ ایران و آذربایجان مشکوکم و تردید و شک من بیشتر از این ناشی شده است که، او سعی می کند خود را بی طرف و فارغ از قطب بندی نشان دهد، اما در عمل درمانده است. در مورد زوایه نگاه وی به فعالیت بابک قاجار نیز همین درماندگی در بی طرفی را می بینم. اگر آقای مرادی مراغهای تاریخ نویس است؛ قاعدتاً باید در مورد شجره بابک قاجار تحقیق کند و اسناد خود را در معرض عموم قرار دهد. اما، اگر خود را کارشناس سیاسی می داند، نمی تواند برای فردی که قصد انجام فعالیت سیاسی را دارد، تعیین تکلیف کند. از طرف دیگر شما نمی توانید برای این فرد انواع تهمت و افترا بزنید و ایشان را به کذابی و دروغگویی متهم کنید، اما از خودتان به عنوان یک تاریخ دان و یا یک کارشناس سلب مسئولیت کنید. زیرا ایشان اگر در جایگاه شاهزادهگی به زعم شما ننشسته است، مطمئن باشید که شما نیز در جایگاه علمی خود ننشسته اید و به صرف نقل قول از فلان انجمن به قضاوت ناعادلانه و غیر علمی روی آورده اید. با دروغ و تهمت، نمی توان ادعای دموکراسی برای ایران کرد.
بهنام کیانی اجیرلی / دانشآموختهی جغرافیای سیاسی