تورکهای اویغور ناپدید شده در چین: آنچه تصاویر ماهواره ای نشان می دهد
بیش از یک میلیون مسلمان تورک اویغور در یک شبکه گسترده اردوگاه های کار اجباری و زندان های منطقه تورکستان شرقی(سین کیانگ) در شمال غربی چین نگهداری می شوند.
مقامات چینی در ابتدا وجود اردوگاه ها را انکار کردند. سپس ادعا کردند که از این اردوگاهها برای آموزش کارگران و بازآموزی افراد رادیکال اسلامگرا استفاده می کنند. سپس ادعا کردند همه افراد از این اردوگاههای آزاد شده اند.
اما تحقیقت ماهواره ای انجام شده توسط سازمان غیردولتی راند RAND داستان دیگری را بیان می کنند. این تحقیقات از تاسیسات روشن در تاریکی صحرا، دیوارهای پر از سیم خاردار و عملیاتهای گسترده برای ساخت کودکستانهای اجباری(برای کودکان اویغور) حکایت دارد.
کاترین پروفرمر، در تحلیل این تصاویر گفت: «حکومت چین این مناطق را ممنوعه اعلام کرد و تصاویر ماهواره ای اطلاعات ارزشمندی درباره این مناطق ارائه می دهند.»
از سال 2016 چین یک برنامه سرکوب گسترده را در تورکستان شرقی آغاز کرد و با استفاده از ایست های بازرسی و دوربین های چهره نگاری، تورکستان شرقی را به یکی از پیچیده ترین مناطق کنترلی جهان تبدیل نمود و از آن زمان ناپدید شدن شهروندان اویغور آغاز شد.
کودکان اویغوز که با تعطیل شدن مدرسه به خانه می آمدند با خانه های خالی مواجه می شدند. طبق اسنادی که نیویورک تایمز بدست آورده، مقامات چینی به کودکان اویغور گفته اند که والدینشان به ویروس رادیکالیسم اسلامی آلوده شده اند و باید قرنطینه و درمان شوند. در این اردوگاهها اویغورها مورد شستشوی مغزی، کار اجباری، سوء استفاده جنسی و جسمی قرار می گیرند و فرهنگ و زبان تورکی اویغوری آنها نابود می شود.
محققان موسسه راند برای بررسی داده های ماهواره ای از آژانش اطلاعاتی انجیای کمک (NGA) کمک گرفتند. آنها تحقیقات را از اردوگاه هایی که مقامات چینی اصرار داشتند خالی است، شروع کردند.
محققان استرالیایی پیش از این 380 بازداشتگاه کار اجباری را در تورکستان شرقی (سین کیانگ) شناسایی و نقشه برداری کرده بودند. تیم راند نیز از آنجا شروع کردند و سپس به چگونگی تغییر روشنایی شبانه در آن مکان ها با گذشت زمان پرداختند، که نشان داد فعالیت در این اماکن همچنان ادامه دارد. در این اماکن درخشش چراغ های بزرگ که مربوط به زندانها و بازداشتگاهها بودند همچنان ادامه داشت.
در حقیقت ، از سال 2016 تا اواسط سال 2020 میزان روشنایی در تقریباً نیمی از این بازداشتگاهها نه تنها کاهش نیافته بلکه بیشتر هم شده بود.
روزنامه نگاران از مدارس شبانه روزی در سین کیانگ گزارشاتی را منتشر کرده بودند که در آن کودکان اویغور را که از والدینشان به زور گرفته و در آنجا نگهداری می کردند. محققان هم در تصاویر ماهواره ای را برای یافتن این امکانات آغاز کردند و نزدیک به 100 مورد از این اماکن را فقط در سه شهر شناسایی کردند. ساختمانهایی اغلب دو یا سه طبقه بلند، با دیوارهای بلند و یک ورودی کنترل شده. بعضی از آنها دارای برج های تزئینی و دایره های رنگارنگ روی زمین بودند و همه آنها دارای یک زمین بازی بودند.
درست در حالی که اردوگاه های کار اجباری بزرگسالان اویغور تاسیس می شدند، کودکستانهای کودکان اویغور نیز افزایش می یافتند.
محققان همچنین شواهدی از گورستان های ویران شده تورک های اویغور را شناسایی کردند. چین اذعان کرده بود که برخی از این گورستان را جهت احداث راهها، پارک ها و ساختمان های بلند مرتبه تخریب کرده است.
.