راهپیمایی بروکسل؛ قدم تاریخی در مبارزات ملی آذربایجان جنوبی
حرکت ملی آذربایجان بعد از سال ۸۵ همواره در صحنه سیاسی آذربایجان نقش محوری ایفا کرده است. اگرچه اعتراضات قیام خرداد در طول عمر حرکت ملی نوین آذربایجان از لحاظ وسعت بی نظیر بوده و از آن موقع تاکنون سیل جمعیتی همچون قیام خرداد وارد خیابانهای آذربایجان نشده است اما حرکت ملی به رشد و نمو خود در طبقات مختلف جامعه ادامه داده است.
راهپیمایی بروکسل که روز ۲۵ مارس با حضور صدها آذربایجانی در قلب اروپا با شعارهای ملی آذربایجان برگزار شد، میتواند امیدبخش و نشان دهنده شروع فصل جدید مبارزات آذربایجان جنوبی باشد. بروکسل به ما نشان داد که فعالان و احزاب آذربایجان دست در دست هم در راستای منافع آذربایجان در کنار هم ایستادهاند تا بتوانیم مقابل جمهوری اسلامی و صد البته جریانات مرکزگرای فاشیستی بایستیم و برای رسیدن به حق تعیین سرنوشت ملی با قدرت به مبارزاتمان ادامه دهیم.
راهپیمایی بروکسل باعث شد تا صدای ما در مرکز اروپا رساتر شنیده شود، پارلمان اروپا بار دیگر متوجه شود که بدون در نظر گرفتن منابع و حقوق ملی ملل غیرفارس در ایران به خصوص تورکهای آذربایجان جنوبی نمیتواند معادلات کشور ایران را رمزگشایی کند. راهپیمایی بروکسل باعث شد نه تنها اروپا بلکه دنیا صدای آذربایجان جنوبی را رساتر بشنود و بداند که ترسیم آینده کشور ایران بدون درنظر گرفتن واقعیتی به نام آذربایجان جنوبی ممکن نخواهد بود. بروکسل همچنین باعث شد تا همتبارانمان در آن سوی آراز دوشادوش ما به صحنه بیایند و منافع مشترک خود را یکصدا فریاد بزنند. هم تبارانمان در آن سوی آراز بار دیگر عزم ما را برای آزادی و حاکمیت ملی خود با شور و شوق به نظاره ایستادند و البته حمایت معنوی خود را به انحا مختلف نشان دادند.
راهپیمایی بروکسل همچنین باعث امیدواری و روحیه گرفتن ملت آذربایجان جنوبی در داخل ایران نیز شد، چرا که فهمیدند و دیدند که نیازی به جریانات مرکزگرا ندارند، دیدند که فعالان و احزاب سیاسی خودشان چقدر جانانه چه در داخل و چه در خارج برای پیشرفت و ترقی و رساندن صدای حق طلبی شان درحال مبارزه هستند. هرچند که فعالان و احزاب آذربایجانی به مانند جریانات مرکزگرا از لابیهای خاص و بودجههای میلیون دلاری و امکانات ویژه برخوردار نیستند و این راهپیمایی نیز از بودجه شخصی و با کمک خود آذربایجانیهای ساکن در اقصا نقاط دنیا تامین شده بود.
امید است این همدلی و اتحاد احزاب در خارج به فعالیتهایشان در داخل نیز انعکاس داشته باشد تا بتوانیم حرکت ملی آذربایجان را چون دوران ۸۵ به اوج خود برسانیم. حالا همه می دانیم که جمهوری اسلامی رفتنیست و شکی هم در آن نیست، لذا ما باید برای اتفاقات پسا ج.ا از همیشه بیشتر آماده باشیم و ملتمان را نیز برای زمان موعود آماده کنیم.
امیدواریم که راهپیمایی بروکسل سرآغاز رسیدن حرکت ملی آذربایجان به دوران اوج خود در داخل و خارج باشد.
به امید «آزادی، عدالت، و حاکمیت ملی» در آذربایجان جنوبی