زنگه زور و سنندج دو منطقه تاریخی آذربایجان با یک سرنوشت مشترک
همانند قاراباغ؛ زنگه زور و سنندج هم آذربایجان است
اگر از نقطه نظر تاریخی سرنوشت زنگه زور و سنندج را در یک قرن گذشته بررسی بکنیم به یک مخرج مشترک خواهیم رسید؛ اینکه:
زنگه زور و سنندج سرزمین تاریخی آذربایجان و موطن اصلی تورک ها می باشند که یکی در شمال رودخانه آراز قربانی سیاست شوونیستی روس و دیگری در جنوب رودخانه آراز قربانی سیاست شعوبیگری فارس شده است.
ایضا هر دو منطقه در حکم پل و گلوی تنفسی توران متحد و آذربایجان یکپارچه عمل می کنند که اگر #زنگه_زور احیا نشود صحبت از توران متحد در روی کاغذ خواهد ماند.
اگر #سنندج/#سینانداش هم به موضوع روز تبدیل نگردد صحبت از احیای آذربایجان یکپارچه هم در ادبیات و شعریت محبوس خواهد گشت.
بدون زنگه زور آناتولی برای تورک ها زندانی بیش نیست و هم چنین آسیای مرکزی هم محدود به آن منطقه خواهد شد.
بدون سنندج هم #تبریز و #کرکوک به دو بال عقاب می مانند که بدون بدن توانایی اوج گرفتن را نخواهند داشت.
زنگه زور پل ارتباطی آذربایجان و آسیای میانه با ترکیه می باشد.
سنندج پل ارتباطی تبریز و کرکوک می باشد.
فراموش نکنیم یک خانه هرچقدر در داخل خود تزیینات و آکواریوم های زیبایی هم داشته باشد اگر درب و پنجره نداشته باشد؛ زندانی بیش نیست.
زنگه زور و سنندج دروازه و پنجره توران و آذربایجان بزرگ است.
این مناطق همانند تبریز؛ باکو؛گنجه؛اردبیل؛کرج؛همدان؛قاراباغ و…آذربایجان می باشد.
زنگه زور با قدرت سیاست و ارتش ظفرمند آذربایجان در آستانه احیای مجدد است. سنندج هم علیرغم اعمال سیاست های مخوف تحریف و یکسان سازی همچنان فرهنگ و زبان تورک ها غالبیت دارد و با قدرت قلم نویسندگان در حال احیا است ماه محرم امسال سندیت آذربایجان بودن سنندج را اثبات کرد و همچنین بیشتر نویسندگان تورک در ایران مربوط به این استان است.
کوردها شهروندان مهاجر آذربایجان می باشند هیچ منطق حقوقی و انسانی قبول نمی کند که مهاجران نام سرزمین مقصد را به نام تابعیت قومی خود تغییر دهند. لذا «استان کردستان» جعلی است و صحیح «استان سنندج/سینانداش» می باشد.
هم اکنون جنبش «استان سنندج/سینانداش» با قدرت قلم نویسندگان وارد ادبیات رسانه ای شده است با روند فعلی روزی این پل احیا خواهد شد و تبریز و کرکوک بهم وصل خواهد گشت.