هشدار سازمان «زنان برای اوکراین» و سایر سازمانهای بینالمللی درخصوص بهرهکِشی جنسی از کودکان و زنان به دنبال جریان کوچ اجباری آنها
علاوه بر ابعاد آشکار حملهی نظامی که روسیه از فوریهی 2022 به اوکراین آغاز کرده، این هجوم و اشغال، پیامدهای نامطلوب و نهان دیگری هم دارد که سالها بعد خودنمایی خواهند کرد. یکی از این پیامدها کوچ اجباری جمع کثیری از اهالی کشور و نیز آواره شدن عدهی زیادی از شهروندان به منظور گریز از عواقب ناگوار ماندن در مناطق جنگی است که مجبور به ترک خانه و کاشانهی خود میشوند. همچنین باید به بار سنگین روانی ای اشاره نمود که بر دوش نحیف نسلی مینشیند که، اگر نبود جنگی ناخواسته، در زادگاه خود در صلح و ثبات در حال رشد و بالیدن بودند و نیز ابعاد دیگری که خارج از حوصلهی این مقال است. بر اساس اطلاعات گردآوری شده و مشاهدات انجام یافته توسط سازمانهای بینالمللی مدافع حقوق زنان و کودکان و آن دسته از سازمانها که علیه بهرهبرداری جسمی و جنسی از زنان و کودکان مبارزه میکنند، مردم اوکراین، که در نواحی اشغالی ارتش روسیه ساکن بودهاند، به صورت انبوه و بالاجبار به خاک روسیه کوچانده میشوند. آنچه پیداست، این است که در این کشورِ همسایه، آیندهای خوب و زندگیِ راحت در انتظار آنها نیست.
بر اساس اطلاعات واصله، غیر نظامیان ساکن در نواحی اشغال شده از خاک اوکراین، با استفاده از قطارهای ویژه، به صورت اجباری به اعماق خاک روسیه و به نواحی دور دست این کشور پهناور کوچانده میشوند. مردم اخراج شده از خانه و کاشانهی خود در اوکراین به معنای واقعی کلمه به نواحی مختلف فدراسیون روسیه کوچانده میشوند. این بدان معناست که شهروندان یک کشور، علی رغم میل و ارادهی خود، به اعماق 9000 کیلومتری کشور متجاوز کوچانده میشوند. بررسیها نشان میدهد مردمی که در پی تجاوز روسیه به داخل اراضی اوکراین، که از سوی سازمان ملل به عنوان خاک این کشور شناخته شده ولی اخیراً روسیه آنها را با وضع قوانین داخلی به خاک خود ضمیمه نموده است، درست مانند اسرای جنگی و با استفاده از کامیونهای باری، نخست از اراضی تحت اشغال به شهرهای مرزی فدراسیون روسیه و سپس از آنجا با استفاده از قطار از تاگانروگ به خاباروسک کوچانده شدهاند. به استناد اطلاعات دریافتی از کسانی که از کشور خود (اوکراین) اخراج شدهاند و نیز بر اساس گزارشهای مراجع بینالمللی، کسانی که برای بار نخست به تاگانروگ منتقل شده بودند، ابتدا به مراکز اسکان موقت ترانزیت اسکان داده شده و سپس در اردوگاههای مجزایی که برای کودکان و بزرگسالان کوچانده شده از اوکراین در خاک روسیه در نظر گرفته شده بوده اسکان داده شدند. پس از طی مراحل مشخصی، دست آخر، خانوادههای اوکراینی از هم پاشیده و فرزندان از والدین خود جدا میافتند. هدف اصلی این اقدام، که در تضاد کامل با تمامی اصول حقوق بشر هست، این است که راه برای انتقال سرپرستی فرزندان اوکراینی به خانوادههای روسی فراهم شود.
ولی، تا رسیدن به این مرحله، فرزندان خانوادههای اوکراینی با تهدیدهای جدی رو به رو هستند. تا انتقال آوارگان به نواحی دیگر در اعماق خاک فدراسیون روسیه، آنها با تهدیدهایی هم چون عدم وجود شرایط زندگی مناسب، وجود رطوبت و کَپک در قطارها، عدم وجود لوازم بهداشتی و آب آشامیدنی سالم و شرایط بهداشتی کافی رو به رو هستند. در نتیجه، بیماریها و عفونتهای زیادی در بزرگسالان و کودکان پدید میآید.
تلخ ترین جهت این کوچ اجباری آنجا خودنمایی میکند که مشاهده گردیده در پایان این مسیر دشوار در میان کودکانی که قربانی کوچ اجباری شدهاند بیماری نقص ایمنی انسان (ایدز) و ویروس اچ. آی. وی. شیوع زیادی پیدا کرده است. زیرا کودکان اوکراینی، تا رسیدن به نقطهی اسکان مورد نظر یا در اصل اسارتگاه، به وفور مورد تعرض جنسی قرار میگیرند. تنها دست اندرکاران نقل و انتقال این کودکان بانی این وضعیت نیستند، بلکه کسانی که در جداسازی آنها دخیلند نیز سهم به سزایی در ارتکاب این جنایت دارند.
این حقیقت تلخ تنها زمانی خودنمایی میکند که در فرایند پذیرش این کودکان از سوی خانوادههای روسی به فرزندخواندگی، پارهای معاینات پزشکی برای اطمینان از عدم وجود بیماریهای پوستی و مقاربتی در آنها انجام میگیرد. هنگام انجام آزمایشهای پزشکی وجود ویروس اچ. آی. وی. در این کودکان آشکار شده و از داروی «نویراپین» به وفور استفاده میگردد. از حجم داروی «نویراپین»، که به محل اردوگاههای کوچ اجباری و محل اسکان این کودکان اوکراینی ارسال میشود، میتوان به میزان تعرض جنسی و شیوع این بیماری در میان کودکان اوکراینی پی برد. از این که بگذریم، شرایط زندگی در اردوگاه کودکان اسیر اوکراینی در خاک فدراسیون روسیه هم چندان مناسب نیست. به گونهای که تنها وضعیت کسانی که از سوی خانوادههای روسی به فرزندی پذیرفته شدهاند اندکی در مقایسه با بقیه بهتر است. در کل شرایط بهداشت و سلامت این کودکان بسیار دشوار و تعداد کودکان نگهداری شده در این اردوگاهها به مراتب بیشتر از ظرفیت این اماکن است.
بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی «سازمانهای دفاع از حقوق انسان» غربی، این اماکنِ اسکان در اصل اردوگاههای اسرا هستند. این سازمانها، به منظور حفظ جان اشخاصی که این اطلاعات را از داخل روسیه به بیرون درز دادهاند، هویت آنها را مخفی نگه میدارند.
از این گذشته، تعداد زیادی از فعالان حقوق بشر و فمنیستهای اوکراینی نیز از اعمال خلاف کنوانسیونهای بینالمللی روسیه آگاهند. بر اساس اطلاعات منتشره از سوی سازمان فمینیستی «کارگاه فمینیست (Feminist Workshop)، که از سال 2014 فعالیت دارد و محل استقرار آن استان لِوُو اوکراین است، اردوگاههای اسرای ایجاد شده توسط روسیه با اردوگاههای اسرای ایجاد شده توسط آلمان نازی در جنگ جهانی دوم مقایسه میشود و اردوگاههای روسیهی پوتین «کنسلاگر»های قرن بیست و یکم نامیده شده است. در عین حال، بر اساس اطلاعات منتشره از سوی این سازمانها (این اطلاعات از طریق پیوند زیر در دسترسند: https://www. youtube.com/watch?v=4aw5AVrl5ng).
فرایند اشغال اوکراین، که با حملهی روسیه به خاک این کشور آغاز گردید، شباهتهای زیادی با جنگ آلمان نازی علیه دنیا دارد؛ به ویژه شباهت زیاد علامت «Z» استفاده شده توسط نیروهای روسی با «صلیب شکسته»ی نازیها توجه همه را به خود جلب کرده است.
همان گونه که در بالا ذکر گردید، سازمانهای بشردوستانه غرب و سازمانهای فمینیستی بینالمللی با جدیت به دنبال امکان شناسایی این اعمال روسیه به عنوان جرایم جنگی هستند. برای نمونه میتوان به اقدامات جان کاترین مینیکس (June Kathryn Minix) شهروند امریکایی و مؤسسهی تحت ادارهی وی اشاره نمود. جی. کی. مینیکس در کنفرانسها، نشستها و فورومهای بینالمللی موضوعات فوق را مطرح کرده و از سازمانهای دیگری که علاقمند به مسائلی هم چون تعرض و تجاوز به زنان و کودکان اوکراینی هستند دعوت به همکاری مینماید.
لازم به یادآوری است که سازمان تحت مدیریت جی. کی. مینیکس، «زنان برای اوکراین (Women for Ukraine)»، از مدتها پیش مسائلی هم چون تجاوز به حقوق زنان و کودکان طی حملهی نظامی روسیه به اوکراین را مطرح نموده مشغول جمع آوری کمکهای نقدی برای اوکراینیها است.
خاطر نشان میگردد «زنان برای اوکراین» یک سازمان غیر دولتی است و رسالت اصلی آن اطلاع رسانی در خصوص وضعیت زنان در مناطق جنگی تحت اشغال روسها در اوکراین با استفاده از گردهماییها و مراسم بینالمللی است. در حال حاضر سازمان «زنان برای اوکراین» و یکی از مؤسسان آن جی. کی. مینکس کارزاری به راه انداخته تا توجه جهانیان را به وضعیت زنان و کودکان اوکراینی به اسارت گرفته شده توسط روسیه و وضعیت آنها در اردوگاههای اسرا و نیز وضعیت کودکانی که به اجبار به فرزند خواندگی خانوادههای روسی داده میشوند، جلب نماید. این کارزار با هشتگ UAChildrenCamps# در حال پیگیری است. این پلاتفورم به عنوان منبع اصلی اطلاعات مربوط به کودکانی است که در قالب کوچ اجباری از خانه و کاشانهی خود به خاک روسیه کوچانده شده است و میکوشد اسناد و مدارک لازم را برای اثبات جرایم جنگی و نسل کشی مرتبط با این جنگ را گردآوردی نماید.
سازمان «زنان برای اوکراین» وعده داده که کارزارها و تدابیر زیاد بیشتری را در خصوص وضعیت زنان و کودکانی که به اجبار از اوکراین به روسیه کوچانده شدهاند شروع خواهد نمود که شامل انتشار اطلاعات مرتبط با این موضوع، تعیین نقاطی که اردوگاههای تفکیک واقع است، افزوده شدن این موضوع به گزارشهای رسمی که در خصوص وضعیت اوکراین منتشر میگردد، ارائهی اطلاعات به سازمان ملل و ایجاد زمینهی لازم از طریق نمایندهی دایمی ایالات متحده امریکا در سازمان ملل لیندا توماس-گرینفیلد برای سخنرانی نمایندهی «زنان برای اوکراین» در اجلاس شورای امنیت سازمان ملل است. هدف اصلی این سازمان از این قِسم اقدامات جلوگیری از این اعمال و ایجاد یک اجماع جهانی برای مقابله با کوچ اجباری زنان و کودکان اوکراین است.
آن چه پیدا است، کارزار مبارزهی فعالی که جی. کی. مینیکس و سازمان تحت ادارهی وی و سازمانهای همکار او در خصوص کودکان و زنانی که از اوکراین کوچ اجباری شده و در روسیه در اردوگاههای اسرا نگهداری میشوند و نیز تعرض جنسی به آنها شروع کرده است و اطلاعات گردآوری شده توسط آنها گواه ارتکاب جرایم جنگی توسط روسیه است. تمامی این اطلاعات گواه آن است که سرنوشت کودکانی که توسط روسیه بالاجبار کوچانده شده و به داخل سرزمین روسیه برده شدهاند در معرض خطر جدی است.
نویسنده: اِلِنا زامبِللی – Elena Zambelli
ترجمه و تدوین: تورک مقالهلَری