شورش اسماعیل آقا شکفتی در اسماعیل آقا قالاسی اورمیه
سال 1232 قمری: اسماعیل آقا پسر میرزا آقا سر خیل ایل شکفتی که در محاربات ایران و عثمانی در رکاب عباس میرزا خدمات فراوانی کرده و مورد توجه وی قرار گرفته بود، رفته رفته کار او بالا گرفت و عسگرخان عبدالملکی دختر وی را به عقد پسر ارشدش فرج الله خان درآورد. فامیلی این دو خانواده و دخول نسبی اسماعیل آقا به دایره حاکمه ایل افشار سبب شد که نفوذ وی بر ایلات و عشایر اورمیه بیشتر شده و وی نیز با خیال راحت تری دست تطاول به آنها بگشاید. اسماعیل آقا در بالای کوه نازلو قلعه ای محکم ساخت که مشتمل بر اندرونی و بیرون و دو قلعه ی تو در توی مستحکم بود. وی تردد اهالی نازلو به طرف اورمیه را بست و به غارت چندین ده از دهات محال نازلو اقدام کرد.
با ادامه یافتن شورش اسماعیل آقا، بیگلر بیگی اورمیه محض اتمام حجت و ملاحظه خویشی وی با عسگرخان، عبدالصمدخان برادر عسگرخان را با علی سلطان ریش سفید طایفه ی کلهر و چند نفر از مأموران حکومتی را به نزد اسماعیل آقا فرستاد که شاید او را به مواعظ و نصایح به راه آورند. عبدالصمدخان و همراهانش به قلعه وی که بعدا اسماعیل آقا قالاسی نامیده خواهد شد رفته از وی تقاضای تبعیت نمودند ولی با جواب منفی وی و حتی توهین وی روبرو شدند ( تاریخ افشار، ص 367) و بلافاصله به اورمیه برگشتند.
عبدالصمدخان تصمیم گرفت به هر نحوی انتقام افشاریان را از اسماعیل آقا بگیرد. این بار بیگلر بیگی خود عسگرخان را به قلعه اسماعیل آقا روانه کرد. از آنجایی که قصد عسگرخان مذاکرات صلح آمیز بود درخواست کرد اسماعیل آقا در بیرون قلعه با وی ملآقات کند. اسماعیل آقا ملآقات با وی را در خارج از قلعه به شرط فرستادن گروگانی به قلعه موافقت کرد. عسگرخان نیز دو پسرش نظر علیخان و فرج الله خان را به عنوان گروگان به قلعه فرستاده اسماعیل آقا نیز با پیشخدمت خود به چادر عسگرخان که در حوالی چمن جنزه بود آمد. مقارن آن حال عبدالصمدخان با سواران و سربازان پیاده رسید و چون اسماعیل آقا را با برادر خود سرگرم گفتگو دید ، سواره فریاد کشیده و گفت:
دشمن چو بدست آری از پای درآور. اسماعیل آقا پس از دیدن عبدالصمدخان و شنیدن شعر وی به طرف اسبش دویده و هنوز پای در رکاب نگذاشته بود که عبدالصمدخان با یک گلوله وی را کشت. بقیه همراهان اسماعیل آقا نیز بوسیله سربازان عبدالصمدخان کشته شدند.
از آنسو عسگرخان نگران وضعیت پسران گروگانش بود چرا که عبدالصمدخان ندانسته آنها را به یک قدمی مرگ آورده بود. اما چون شلیک گلوله به گوش اهالی قلعه رسید نظر علیخان بنا به فراستی که داشت دانست که اسماعیل آقا کشته شده به حیله اظهار خوشحالی نموده و به آنها بشارت داد که به حمدالله صلح و آشتی دست داده و این شلیک علامت آنست. نگاهبانان پسران عسگرخان گول سخنان وی را خورده و از محافظت آنان غافل شدند. آنگاه پسران عسگرخان به سرعت برق به اسبان سوار شده به نزد پدر و عمویشان برگشتند. خوشحالی عسگرخان و عبدالصمدخان از برگشتن پسرانش بی حد و حصر بود.
به دنبال کشته شدن اسماعیل آقا قوای عسگرخان و سربازان عبدالصمدخان به قلعه حمله کرده و کلیه اموال اسماعیل آقا را تاراج کردند. اما اولاد اسماعیل آقا، میرزا آقا، علی آقا و یحیی بیگ فرار کرده از میدان در رفتند. بعدها علی آقا دوباره روش قطاع الطریقی پدر را دامه داد.