نانسی پلوسی در یک وجبی ایران

ساعاتی پیش خانم نانسی پلوسی در مقام ریاست کنگره ایالات متحده آمریکا وارد ایروان پایتخت ارمنستان شد. دو روز قبل او اعلام کرد، برای تقویت روحیه ارمنستان در برابر آزربایجان به ایروان رفته و با ارامنه صحبت خواهد کرد.
همزمان یکی از مقامات بلند پایه ارمنستان گفت. نظامیان ارمنستان برای ادامه رودرویی با آزربایجان به سلاح های پیشرفته نیاز مبرم دارند.
“تقویت روحیه” و “نیاز مبرم به سلاحهای پیشرفته” کلیدواژه هایی هستند که میتوان با استفاده از آنها اسرار پشت پرده این سفر شیطانی را آشکار کرد.
پاشنیان عنصری وابسته به شبکه جرج سوروس در آمریکاست. شبکه جرج سوروس، تحت نام حمایت از دموکراسی، طراح انقلابهای رنگی در کشورهای تازه استقلال یافته بود. هدف جرج سوروس وابسته کردن آنها به کشورهای غربی بود. اوکراین آخرین قربانی این شبکه آمریکایی در “توسعه دموکراسی” است.
پاشنیان با کمک آنها در ارمنستان به روی کار آمد و وظیفه داشت ارمنستان را از روسیه منفک و به غرب متصل کند. تا حد زیادی نیز موفق شده بود. اما جنگ چهل و چهار روزه و پیروزی بلامنازع آزربایجان تمامی برنامه های “توسعه دموکراسی” تشکیلات جرج سوروس را برهم زد. اینک ارمنستان نه تنها از روسیه منفک نشده است، بلکه مجبور شده است، خود را بیشتر از قبل در آغوش روسیه بفشارد.
از سوی دیگر آزربایجان با کمک ترکیه میرود که مسئله قره باغ پاک کند. پس در لانه شیاطین ولوله افتاده است.‌
چندی قبل آمریکا برای مقابله با کشور قدرتمند چین مجبور شد از دیپلماسی سفر نانسی به تایوان استفاده کند. امروز نیز برای مقابله با آزربایجان مجبور شده است از همان دیپلماسی استفاده کند.
ایران نیز نیروهای نظامی خود را در کنار مرزهای دو کشور در حالت آرایش نظامی متمرکز کرده است. ایران در یک موضع گیری صریح ، با دالان زنگه زور که یکی از ماده های توافق آتش بس بین ارمنستان و آزربایجان میباشد، مخالفت کرده است. به زبان سیاسی اعلام نموده مواد سازش دو کشور را قبول ندارد.
روسیه نیز نمی خواهد مسئله قره باغ به نفع آزربایجان حل شود.
عجیب است، در این مقطع آمریکا، روسیه و ایران که با همدیگر اختلافات جدی بسیاری دارند، در مقابله با کشور کوچک آزربایجان شمالی متحد ضمنی شده اند، تا به ارمنستان روحیه بدهند و در صورت امکان او را برای ایستادگی در برابر ملت آزربایجان تقویت کنند.
آزربایجان شمالی عجب ملت قدرتمندی دارد و ما بی خبر بوده ایم.
براستی این متحدان در اشغال سی ساله خاک آزربایجان توسط ارامنه کجا بودند؟
شاید دشمنی با آزربایجان کلیدی برای حل اختلافات مابین آنان شود.

حسن ارک