اسامی دهات و سایر اماکن در ایران و بخصوص در آذربایجان، متأسفانه یا در نتیجه کم سوادی و یا بخاطر غرض و مرضِ شناخته شدة آریامحوری، بطور عمده اشتباه نوشته شده و یا اینکه در آنها تحریف و تصرّف روی داده است.
در این خصوص می توان صدها، بلکه هزاران مثال زد. از جمله در این مجال به اسم روستای بینه مار(Binəmar) که به اشتباه و یا سهل انگاری بصورت بِنمار(Benmar) نوشته شده، اشاره کنیم:
بینه مار(Binəmar) دهی جزء دهستان سبلان!(ساوالان) بخش شهرستان سرعین! استان اردبیل می باشد. سکنه آن در سال 1330 حدود 274نفر بوده و بر اساس سرشماری سال 1385 جمعیت این روستا 483نفر با 104 خانوار و در سال 1395 جمعیت آن 473 نفر بوده است. «بینه مار» صورت صحیح تلفظ روستاست همانطوریکه مردم محل و بومی آن را تلفظ می کنند:
سکنه¬ی آن در سال 1330 در حدود 276 نفر بوده است، اهالی آن شیعه و زبانشان ترکی است.
همچنین روستای بِنه Binə در اصل (بینه) دهی از دهستان اوجارود(اوجاری و اوجایورد) غربی، بخش مرکزی شهرستان گرمی، استان اردبیل است.
کوهستانی، گرمسیر، سکنه¬ی آن در سال 1330 در حدود 284 نفر بوده است، اهالی آن شیعه و زبانشان ترکی است.
بر اساس سرشماری سال 1385 جمعیت این روستا 802 نفر با 177 خانوار بوده و در سال 1395 جمعیت آن 688 نفر بوده است.
و اما بینه و مار به چه معناست؟
بینه و مار در اصل هر دو تورکی هستند.
بینه: ریشه، جا و مکان، خانه، اصل، بار و اسباب خانه
بینه: محل اوتراق حشم¬داران
بینه کؤهول: مکان نگهداری احشام مثل غار
بین: برکت، محصول، هزار، آب: پسوند تأکید چون بیناب
بانداق: میوه¬ای که برای نگهداری به نخ کشند.(فرهنگ شاهمرسی)
بان: آوای بلند، بانگ، بان، بانو
ما در ترکیب بسیاری از اسامی و اماکن روستاها واژه بین و بینه را مشاهده می¬کنیم. معنای آن طبق منابع متعدّد عبارت است از: مکان اُتراق حشم و حشمداران و به معنای آشیانه و خانه و محل اقامت موقت و دائمی است.
بینه = اُردو؛ طبق نوشته¬ی ریچارد تاپر “بینه” به معنای “اُردو” هم می¬باشد.
و اما معنا و مفهوم مار:
مار باید کلمه ای بسیار قدیمی و بومی آذربایجان و نکات مربوط به آذربایجان است. مار به معنای خوش، محل خوش آب و هوا و حتی محل زندگی انسان های قابل احترام و مقدس متشکّل از «می» و «آر» هست.
منطقه مارلیک هم محلی در منطقه رودبار و طارم است که تورکی بوده و با قاعده زبان تورکی ساخته شده و به معنای محل خوش آب و هوا است.
پس بینه مار(Binəmar) یعنی محل زندگی خوش آب و هوای انسان های محترم و محل نگهداری احشام در محلی مناسب و خوش آب و هوا.
بینه¬سی تپه¬سی: کوهی در شهرستان آستارا، یعنی آن تپه ای که محل اتراق حشم و حشمداران است.
در آذربایجان و در کل ایران اماکن بسیاری وجود دارد که با پیشوند و یا با پسوند بینه و بین ساخته شده اند.
جهت اطلاعات بیشتر به کتاب (نام ها و نامیده های جغرافیایی منطقه اردبیل(بر اساس اسامی جغرافیائی، تاریخی، اسطوره ای، تسمیه شناسی و ائتیمولوژی(ریشه شناسی)تألیف و تدوین: منصور جدی یل سوئی مراجعه فرمایید.
منصور جدی