شهر ترک نشین کرکوک در خطر است
شهر ترکمن نشین کرکوک به عنوان مرکز فرهنگی ترکان عراق امروزه زیر شدیدترین فشارها از جنگ جهانی اول برای تغییر هویت ترکی قرار دارد. توسعه طلبی های اکراد برای تصرف کامل این شهر بی علت نیست چرا که درصد زیادی از منابع نفتی شمال عراق در این ناحیه قرار دارد. منطقه نفتی گورگور بابا مهمتریت علت طمع اکراد به این منطقه زرخیز می باشد.
شهر کرکوک از زمان ترکان باستان سومر و هورری به عنوان یکی از شهرهای منطقه بین النهرین از اهمیت زیادی برخوردار بوده و وجود آثار زیادی از ترکان تعلق این شهر را به حوزه فرهنگی ترکان انکارناپذیر می نماید. وجود صدها شاعر و نویسنده ترک زبان در عراق خصوصا افتخار ادبیات ترکان اوغوز خصوصا ترکان آذربایجان یعنی مولانا فضولی بر اهمیت فرهنگی این شهر می افزاید.
تا وقوع جنگ جهانی اول یعنی حاکمیت عثمانی ها در منطقه اکثریت شهر را ترکمنها تشکیل می داد و در اطراف شهر ایلات کرد به صورت کوچرو زندگی می کردند. افسر انگلیسی ادموندز نیز که در جنگ جهانی اول در جریان اشغال عراق امروزین از کرکوک دیدن کرده بود بر این نکته صحه می گذارد ولی متاسفانه با استخراج نفت از کرکوک در سال 1930 سیر مهاجرت اکراد و اعراب به منطقه برای کار شروع شد و ترکیب جمعیتی منطقه به شدت تغییر نمود بطوریکه در سال 1965 از کل نفوس 167 هزاری کرکوک کمتر از 60 هزار نفر را ترکها تشکیل داده و بقیه را اعراب ، نسطوریها و اکراد تشکیل دادند.
با اینحال وجود توپونیمها و اسامی محلات نشان می دهد که از 26 محله کرکوک بیش از 21 محله ترک نشین بوده و بقیه مهاجر نشین می باشد. اکراد با تصرف کرکوک در اوایل سده حاضر در یک شب ادارات اسناد و املاک و ثبت احوال را به آتش کشیدند تا تاریخ حضور ترکان در این منطقه مورد سوال باشد. با اذیت و آزار ترکمنها نفوس این قوم بشدت پایین آمد و امروزه با مهاجرت اکراد و اعراب به منطقه در مجلس استانی کرکوک با 41 عضو 27 نفر کرد، 8 عرب، 6 ترکمن می باشد و در مجلس عراق از استان کرکوک 8 نماینده کرد، 2 ترکمن و 2 عرب می باشد. علیرغم زورگویی های اکراد هیچ سند تاریخی وجود ندارد که نشان دهد شهر کرکوک در منطقه کردنشین عراق بوده و از نظر جغرافیاییی نیز از مناطق سلیمانیه و اربیل جدا می باشد.