تداوم جنگ روسیه_اوکراین/تهدیدهای احتمالی پیش رویی آذربایجان

سیاست کلان روسیه سلطه بر اوراسیاست.
سرکوب جنبش ها و ملت های مخالف، تضعیف آذربایجان، تبدیل ارمنستان به کشوری مزدور، اشغال آبخازیا، اوستای جنوبی، کریمه و…نهایتا تلاش برای اشغال کل اوکراین و ایجاد دولت دست نشانده شبیه بلاروس، انعقاد پیمان امنیت جمعی در کشورهای جدا شده از شوروی، نفوذ در دولت تهران، سوریه و … همگی در این راستا انجام شد.
پوتین باور داشت که اوکراین به راحتی تسلیم خواهد شد چراکه این کشور از نظر قدرت نظامی و اقتصادی، وسعت سرزمینی و جمعیت؛ قابل قیاس با روسیه نبود.
اما او اتحاد ملی جامعه اوکراین و مقاومت رهبر جوان اوکراین را دست کم گرفته بود که نتیجه اش مقاومت سرسختانه مردم و شکست ماشین جنگی روسیه بود.
غرب هم از خداخواسته( همچون دوره اشغال افغانستان توسط شوروی) با تجهیز شدید اوکراین و بهره گیری از ابزارهایی چون مدیا و تحریم، روسیه را به مرز فلج اقتصادی _نظامی کشاند.
این واقعه استراتژی کلی روسیه مبنی بر سلطه بر اوراسیا را تغییر نمی دهد اما احتمالا با درس گرفتن از واقعه اوکراین تلاش خواهد نمود با دیپلماسی و ایجاد دوستی با کشورهای منطقه، نفوذ خود را ارتقا دهد.
روسیه نیازمند فروش نفت و گاز در بازارهای غیر غربی یعنی چین پاکستان هند و ترکیه است.
از نظر امنیتی نیز روس ضعیف شده، مجبور است‌ بجای سیاست سلطه، “موقتا” از روش ایجاد اتفاق و دوستی با کشورهای تورک بهره برد.
این تغییر تاکتیک را در همراهی بیشتر با خواست ترکیه و آذربایجان در جنگ قره باغ و وساطت ترکیه بین اوکراین و روسیه مشاهده می کنیم.

روسیه دیگر نخواهد توانست حمایت قلدرمآبانه از ارمنستان داشته باشد و احتمالا فرصتی طلایی پیش روی آذربایجان ایجاد خواهد شد برای رفع اشغال از قره باغ.
اما در دراز مدت و پس از احیای روسیه، دشمنی علیه ملل تورک تداوم خواهد یافت که این استراتژی تهاجمی ، تهدیدی جدی علیه آذربایجان است.
بنابر این لازم است؛
دولت آذربایجان همزمان با رفع اشغال از قره باغ، با مشارکت در صنایع دفاعی ترکیه و تامین بخشی از هزینه ها، خود را سریعا مسلح نماید.
همزمان میتواند با جذب الیگارش های نگران از تحریم روس، سرمایه ای عظیم به سمت آذربایجان جذب و از نفوذ آنان در کرملین در دراز مدت بهره مند شود.
در این میان احتمال دارد دولت تهران با حمایت از #ارمنستان در مسیر آزادسازی قره _باغ مانع تراشی کند.اما در سایه فشار داخلی از سوی ملت آذربایجان جنوبی و فشار پاکستان و ترکیه ( متحدین آذربایجان ) و در نبود حمایت روسیه، راه بجایی نخواهد برد.

رسول معینی راد