چند هفته پیش بود که مطلبی در شبکه های اجتماعی و فضاهای مجازی از رسانه های مطرح کشوری دست به دست پخش شد، که خبر از کاهش بیکاری در بیکارترین استان کشور را به اطلاع مردم و جوانان بیکار استان اردبیل می رساند.
آمار کاهش بیکاری که چندی پیش دست به دست می چرخید نشان می داد که استان اردبیل پر اشتغال ترین استان و کمترین نرخ بیکاری را در خود جای داده است که این امر موجب ناراحتی و اعتراض بسیاری از جوانان و مردم استان اردبیل نیز شد، چرا که این آمار، بیشتر شبیه ضرب المثلی است که می گوید” آسمان وریسمان را سر هم بافتن” یا شبیه به این ضرب المثل قدیمی نیز می توان اشاره کرد ” که می گوید، درخت گردو به این بزرگی درخت خربزه الله اکبر”
با توجه به اینکه غرق جوانان اردبیلی در موج بیکاری به عیان در استان اردبیل دیده می شود، و روز به روز افزایش آمار آن را شاهد هستیم لذا خبرهای بی پایه و بی اساس بر کاهش آمار بیکاری و صدر نشینی استان اردبیل در رتبه اول کاهش بیکاری کشور را می دهد؛آیا با آمار سازی ها می توان جوانان بیکاری که در هرخانه دو الی چهار نفر بطور میانگین را برطرف نماید و این جوانان را سر و سامان ببخشد؟
جوانانی که چند ماهی است به دنبال اشتغال خود تنهابا کمترین درآمد یک میلیونی هم راضی شده اند، در این بحران وضعیت بد اقتصادی و حتی آن شغل یک میلیونی را هم نمی توانند برای خود یافت کنند و تصمیم به کوچ و سفر به استانهای دیگر میکنند.
همین چند هفته پیش نبود که سه کارگر خلخالی در بیمارستان کهریزک تهران بخاطر فرو ریختن دیواره های خاک برداری شده جان خودشان را از دست دادند و این یعنی یک ضربه روحی و روانی برای خانواده های بجای مانده از این سه کارگر همشهری و هم وطن که بخاطر نبود شغل مناسب دل به استانهای دیگر زده اند و خطرات و دوری از خانواده ها را بخاطر چند صد هزار تومان به جان خریده اند.
قرار هست چه کسی پاسخگوی این همه بیکاری و مشکلات معیشتی مردم استان اردبیل باشد، اشتغال آفرینی که نیست اما لأقل “نمک بر روی زخم های خورده این جوانان از سر بیکاری نپاشید.
وقتی سراخ جوانان در کوچه و خیابان ها می روی تنها سوالی که از تو می پرسند “کار سراغ نداری؟” است و کمی می خواهی با تک تک این عزیزان سخن باز کنی دردهای پنهانی باز می شود که با شنیدنش درون هرکسی را متزلزل می کند.
جوانی می گفت که چهار مرد در یک خانواده بیکار داریم و تنها من نان آور آن خانه ام آن هم تنها با یک میلیون ۲۰۰ هزار تومان که هنوز خود نیز متأهل و این یعنی یک فاجعه ای بزرگ برای یک جامعه، جامعه ای که همگی از نیروهای جوانان، خلاق، زبده و پرتلاش برخوردار است، همگی بخاطر بیکاری دچار افسردگی های شدید و یا به رفتارهای ناهنجار در جامعه روی آورده اند.
همانطوری که در آمارهای سال های گذشته و در برخی از خبرگزاری ها ، مطبوعات و جلسات مطرح شده است سطح درآمد مردم استان اردبیل بسیار پائینتر از متوسط درآمد کشور است به طوری که این استان جزو استانهای فقیر اقتصادی محسوب میشود.
آمار بیکاری در ۱۰ سال اخیر در این استان حکایت از آن دارد که بیکاران استان اردبیل آماری بالاتر از میانگین کشوری دارند به طوری که جزو ۷ استانی هستیم که نرخ بیکاری در آنها بسیار بالاست به طوری که براساس آخرین آمار میانگین نرخ بیکاری در کشور ۱۱ درصدر است در حالی که این رقم در استان اردبیل ۱۲٫۸ درصد است و این چطور می شود یکدفعه این آمارهای سرسام آور در نرخ بیکاری کاهش یافته و استان اردبیل در صدر استان های دیگر قرار بگیرد، این یک توهین بزرگ به شعور مردم استان اردبیل و جوانان بیکار تحصیل کرده است که باید با تولید کنندگان این امارهای کاذب و دروغین برخورد جدی صورت بگیرد.
وقتی آمار سال های گذشته را ورق می زنیم نشان می دهد که براساس آخرین آمارها در سال ۹۴، ۹۵ و ۹۶ بالغ بر ۹۷ درصد بیکاران این استان تحصیلکردگان بودند به طوری که پدیده بیکاری در این استان بیشتر متوجه فارغالتحصیلان دانشگاهی نیز شده است و علاوه بر اینکه این آمارها کاهش نیافته است بله افزایش بیکاری نیز داشته ایم.
کارگری که امروز وارد بازار کار می شود و پس از شش ماه به دلایل وضعیت بد اقتصادی کارخانه از کار برکنار می شود همان آمار کارگران سالیان سال بر روی آمار های ناصحیح اشتغال آفرین استان باقی می ماند و یا اینکه با کمترین وام چند درصدی که معلوم نیست عاقبت آن وام اشتغال آفرینی به کجای کار خواهد رسید نیز جزء امار اشتغال محسوب می شوند و این چنین است که آمارهای بیکاری ما سال به سال کاهش می یابد تا مسئولان کشوری از این موضوع که چیزی شبیه فریب خود و مردم نیست خوشحال می شوند.
اگربه قابلیتهای اردبیل در حوزههای مختلف نظیر کشاورزی، گردشگری و صنعت توجه کنیم ما در این حوزهها مزیت داریم سئوال منطقی این است که چرا این مزیت در تولید خود را نشان نمیدهد به طوری که سهم تولیدات کشاورزی استان اردبیل از نظر ارزش ریالی تنها ۲٫۸ درصد تولیدات کشور است.
توسعه پدیده اتفاقی و شانسی نیست بلکه براساس مزیتها و برنامه تدوین شده اتفاق میافتد در حالی که در سالهای اخیر مسئولان ما تنها شعار دادهاند و در تقویت و باروری مزیتهای توسعه اقتصادی استان و اشتغال هیچ کاری نشده است.
باید مسئولان استان اردبیل با دلسوزی تمام همراه با عقلانیت و یک برنامهریزی دقیق و خرد جمعی اولویتهای رشد و توانمندی توسعه استان را مورد توجه قرار داده و به صورت شفاف در این زمینه عمل کنند.
منبع: مهدی همتی – سبلان ما