486
امتداد بلوار نیایش، حد فاصل زیرگذر خرمشهر تا میدان فاطمی (در ادامه ترمینال) در تبریز، پروژهای ۹۰۰ متری است که بیش از ۱۰ سال است که به اتمام نرسیده و ۴ شهردار از پس مسیرگشایی آن برنیامدهاند.
اینروزها ترافیک کلافه میکند. بنظر میرسد درمورد ترافیک، تبریز هم راه تهران را میپیماید. صبح، ظهر، شب، روز تعطیل، روز عادی و…، ترافیک حضوری پررنگ در خیابانهای تبریز دارد.
کارشناسان برای مقابله با ترافیک، راههای زیادی پیشنهاد میکنند؛ مثل استفاده نکردن از خودروهای تک سرنشین یا جایگزین کردن وسایل نقلیه عمومی. اما یکی از مهمترین راههای از بین بردن ترافیک شهری احداث مسیرهایی کلیدی در سطح شهر و در مناطقی است که میتوانند حجم انبوهی از ترافیک را کاهش دهند.
در دوران شهرداری فتح الهی (۱۳۷۸)که ترافیک در تبریز چندان معنای ملموسی نداشت، در منطقه ۳ شهری تبریز، جهت ایجاد رینگ میانی تبریز مقرر گردید کمربند میانی تبریز احداث گردد تا با اتصال بزرگراه پاسداران به چایکنار غرب و بلوار آذربایجان، از حجم ترافیک شهر بکاهد. قسمتی از این مسیر از مقابل ترمینال تبریز گذر نموده و با اتصال شهرک طالقانی به میدان فاطمی، بلوار نیایش را به خطیب متصل مینمود که مسیری مهم و یکی از شریانهای اصلی شهری به حساب میآمد.
این پروژه ۹۰۰ متر طول و ۴۵ متر عرض دارد و هزینهای که برای اتمام و تکمیل آن پیشبینی شده بود، ۸۰ میلیارد تومان بود. اما اکنون که در سال ۹۶ قرار گرفتهایم و تنها یکماه برای پایتختی گردشگری جهان اسلام تبریز باقی نمانده است، هنوز این مسیر به انتها نرسیده است.