هویت آذربایجان آمیخته با موسیقی آشیقی است. موسیقی آشیقی زبان اصیل تورکی آذربایجانی را هزاران سال هست که زنده نگه داشته آنهم با این اوضاع ممنوعیت تدریس زبان تورکی .
ضرب المثلها ، بایاتیها ، قوشماها ، گرایلیها ، دیوانها ، گوزلَه مه ها و انواع سبک شعر آذربایجانی مثل دوداق دیمز که نمونه اش رو در سایر ملل نمیبینیم و آداب و سنن آذربایجان را زنده نگه داشتند و رونق دادند.
حتی جغرافیای منطقه آذربایجان در نام آهنگهای موسیقی آشیقی نهفته است.
آشیقها تا چندین دهه قبل جزء قشر باسواد جامعه بودند ، عالم و ریش سفید جامعه بودند. وقتی دو یا چند روستا یا طایفه یا منطقه و شهر و … باهم درگیری داشتند آشیقها بعنوان سفیر صلح عمل میکردند و آنها را آشتی میدانند و برای آشیقها مرزی وجود نداشت .
آشیقها زمانیکه مردم بیسواد بودند، دهها داستان و حرفهای حکمت آمیز میدانستند و در جشنها و عروسیها ارائه میکردند .
از القاب آشیقها میتوان به اوزان ، آشیق ، وارساق ، یانشاق ،
ائل آناسی ، ائل آغ ساققالی و … اشاره کرد که نشان از جایگاه ویژه و استثنایی آشیقها در بین جامعه آذربایجان داشت.
( کاری ندارم که در قرن حاضر متاسفانه اکثر آشیق ها سواد کافی ندارند و نتوانستند با زمان و عصر مدرن ، خود را آپدیت کنند )
شوخی و لودگی و توهین به آشیقها در واقع تیر خلاص دشمنان آذربایجان به هویت تورکی آذربایجان میباشد و دشمنی از بین خودمان بر علیه خودمان تربیت کرده و استفاده میکنند.
متاسفانه آقای بابک نهرین خواسته یا ناخواسته بازیچه این پدیده شوم شده و چندین بار ایشان برای خنداندن مردم و کسب درآمد آشیقها رو بعنوان ابزار استفاده کرده است . مثلا یکبار جارو را بعنوان ساز نشان داده است و یا در آخرین بار در برنامه جوکر آشیق ها را به سخره گرفته است آنهم در اوج اتحاد ملل غیر فارس ایران بر علیه ممنوعیت تدریس به زبان مادری با هشتک منوفارسی( #منوفارسی ) ، که این جریان رو کمی کمرنگ کرد و به حاشیه راند .
البته شاید هم قصد ایشان خیر بوده اما نتیجه کاملا برعکس شد.
اینجانب اکتای زمانی که بیش از ۲۵ سال در این زمینه فعالیت دارم عمیقااز این قضیه متاثر شدم و امیدوارم مردم هنردوست ، هویت طلب ، علاقمند به موسیقی و هنر و ادبیات آذربایجان دیگر اجازه چنین گستاخی را به هیچ کس ندهند و البته اصلاحات را از خودمان شروع کنیم و اتحادمان را از دست ندهیم.
اوکتای زمانی