تماشای ویدئویی کوتاه از آقای بابک نهرین که با لودگی مفرط،واژه عاشیق را سوژه طنز خود قرار داده بود،مرا به تحریر اندک لغاتی واداشت.
هزاران سال سینه عاشیق ها،اوزان ها،باخشی هاو… مآمن گرم فرهنگ و سنت تورک ها بوده است. در جامعه ای که حق تحصیل به زبان مادری از ما سلب شده است،عاشیق ها سازشان را در برابر ناملایمتی های زمانه سپر کرده اند تا شالوده هویت تاریخی و اجتماعی مان استوار مانده و به آیندگانمان تحفه ای گرانبها بسپارد.
ولی متاسفانه در دورانی به سر میبریم که برخی اهالی مدیا که اصلی ترین رسالتشان آگاهی دادن و تربیت خرد معنوی انسان هاست،جهت رفع عطش شهرت به هر لوده گری متوسل میشوند. بنده معتقدم کمدی نیز همچون سایر ژانرهای هنری زمانیکه از چارچوب اخلاقی خود خارج میشود،خروجی رسانه چیزی نمیشود جز ابتذال! به زعم اینجانب،اکنون که زمینه برای گمراه نمودن اذهان جامعه محیا شده است و افرادی باظاهر مقدس هنر ، باعث هتک حرمت و بزرگ تر شدن شکاف اتنیکی در بین آحاد ملت عزیزمان ایران شده اند، فرصت مناسبی است تا خلق آگاه، کنشگران اجتماعی و فرهنگی و صد البته دست اندرکاران و مسئولین دلسوز عرصه هنر با محکومیت این حرکت شنیع نسبت به ایفای حقوق ملت تورک قدمی برداشته و بر همبستگی ملت بزرگ ایران و هویت سترگ آذربایجان صحه بگذارند.
بنده نیز همانند گذشته، به عنوان نماینده ای کوچک از قوم عزیز و فهیم تورک، در این همبستگی ملی شرکت می نمایم ،باشد که دیگر بار شاهد چنین صحنه های تاسف بار لوده گران نباشیم.
با احترام – چنگیز مهدی پور