حالا آزربایجان آزاد چگونه مهیا خواهد شد؟ ما با چه نقشه ی راهی به آزربایجان آزاد خواهیم رسید؟ نیروهای سیاسی آزربایجان با چه راهکارهایی به آزربایجان آزاد خواهند رسید؟ اول از همه باید به مردمان خود بباورانیم که آنها آینده ی روشن در ایرانی که اوپوزیسیون می خواهد برای آنها بسازد ندارند.
بعضی از انسانها می پرسند که چرا ما نباید برای ایرانی یکپارچه و دموکرات مبارزه نکنیم وبرای آزربایجانی آزاد انرژیمان را صرف کنیم؟ صمیمانه بگویم اگر یک درصد به ایرانی آزاد باور داشتم که حقوق انسانی در آنجا رعایت خواهد شد و من تورک آزربایجانی هم از لحاظ اقتصادی هم از لحاظ هویتی مورد تبعیض قرار نخواهم گرفت برایش مبارزه می کردم.
چرا به ایرانی آزاد حتی یک درصد هم باور ندارم؟ با نگاهی به اوپوزیسیون ایران و دیدگاههای آنها می توان براختی فهمید که ایران آینده ایرانی خواهد بود که نژادپرستی و خودبرتربینی آنجا غوغا خواهد کرد. همچنین اوپوزیسیونی که هنوز باور به سلطنت و پادشاهی باشد چگونه می تواند برای ایران دموکراسی بیاورد؟
حالا آزربایجان آزاد چگونه مهیا خواهد شد؟ ما با چه نقشه ی راهی به آزربایجان آزاد خواهیم رسید؟ نیروهای سیاسی آزربایجان با چه راهکارهایی به آزربایجان آزاد خواهند رسید؟ اول از همه باید به مردمان خود بباورانیم که آنها آینده ی روشن در ایرانی که اوپوزیسیون می خواهد برای آنها بسازد ندارند.
آزربایجان آزاد با همیاری و همدلی و باور انسان تورک به خودش مهیا خواهد شد. انسانی که سالهاست در ایران تحقیر و انکار می شود. انسان تورک هم در زمان پهلوی و هم در زمان جمهوری اسلامی مودر تبعیض واقع شده است. در ایران آینده باز این ملت روس سعادت و خوشبختی نخواهد دید.
نقشه ی را ما بایستی به مرکزیت آزربایجان آزاد باشد. آزربایجانی که محکوم به سرنوشت کشورهای خاورمیانه نشود. اگر در مرکز اعتراضاتمان آزربایجان را قرار دهیم برای سعادت و آینده ی وطن خود مبارزه خواهیم کرد.
نیروهای سیاسی فعال در عرصه آزربایجان بایستی فرمولی پیدا کنند تا در زیر چتر آن انسان تورک را سازماندهی کنند. این فرمول یکی از مقتضیات زمانه است. فارق از هرگونه اختلاف شخصی و سلیقه ای بایستی فداکاری کرده و برای آزبایجان آزاد دور هم جمع شوند. در غیر اینصورت جوانان آزربایجان با سازماندهی های جدید راه خود را خواهند رفت.
ما نیتی که در زمان مشروطیت شروع شد و با فرستادن طوماری به تهران خواستند تا راه آزربایجان را از ایران جدا کنند عملی کنیم. اگر آنزمان آزربایجان راه خود را جدا می کرد دموکراسی در این سرزمین نهادینه می شد و ما سرنوشتی متفاوت از امروز داشتیم.
انسان تورک لایق این است که در کشور با حکومت ملی خود آینده هایی زیبا داشته باشد. ما لایق این نیستیم که تهران برای ما تصمیم بگیرد. آینده ی خودمان را ما رقم خواهیم زد.